Εικόνες θέματος από MichaelJay. Από το Blogger.

Video

News

Post Top Ad

Responsive Ads Here

Archive

Post Bottom Ad

Responsive Ads Here

Breaking

Fashion

News

Food

Sports

Technology

Technology

Featured

Videos

About us

Tags

Follow Us @soratemplates

Tags

Categories

Sponsor

AD BANNER

Recent News

Popular

Technology

Pages

Recent

Connect With us

Over 600,000+ Readers Get fresh content from FastBlog

Comments

Facebook

ABOUT AUTHOR

test banner

LATEST POSTS


ΟΙ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΜΑΣ...

- Note: Για κάθε λεπτομέρεια αναφορικά με τις ανακοινώσεις παρακαλούμε όπως επικονωνείτε απευθείας με τον Πρόεδρο ΠΕΑΛΣ:

- ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΠΕΑΛΣ

- ΠΑΣΣΑΚΟΣ Π. Σπυρίδων (ΠΛΟΙΑΡΧΟΣ ΛΣ).

- email: p.peals.elakt@gmail.com τηλ: 6946833943.


Δευτέρα, 5 Ιανουαρίου 2015

ΠΕΑΛΣ: ΑΡΘΡΟ Το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας ως αυτόνομος διοικητικός κυβερνητικός θεσμός κατά την περίοδο 1971-2013

at 11:19


«Το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας ως αυτόνομος διοικητικός κυβερνητικός θεσμός κατά την περίοδο 1971-2013»[1]
                                                                               
Εισαγωγή
Μία από τις σημαντικότερες μεταρρυθμίσεις που επήλθε την επομένη των εκλογών της 04/10/2009, στη σύνθεση των κυβερνητικών υπουργικών σχημάτων από τη μεταπολίτευση έως σήμερα, ήταν η κατάργηση του Υπουργείου Εμπορικής  Ναυτιλίας (Υ.Ε.Ν.) [2] και η μεταφορά των υπηρεσιών και αρμοδιοτήτων του σε άλλα υπουργεία [3]. Η εν λόγω μεταρρύθμιση επήλθε ως συνέχεια προβληματικής που κατά καιρούς είχε και έχει υποστηριχθεί από πανεπιστημιακούς καθηγητές αλλά και
στελέχη πολιτικών κομμάτων, αναφορικά με τη σκοπιμότητα ύπαρξης αυτόνομου Υ.Ε.Ν.
Σημειώνεται, ότι το εν λόγω υπουργείο καθώς και οι υπηρεσίες που το συγκροτούν στελεχωνόταν, όπως και εξακολουθεί να στελεχώνεται στο μεγαλύτερο ποσοστό του, από το Λιμενικό Σώμα (Λ.Σ.), που σήμερα ονομάζεται Λιμενικό Σώμα-Ελληνική Ακτοφυλακή (Λ.Σ.-ΕΛ.ΑΚΤ.) [4]. Το Λ.Σ. θεσμικά προϋπήρχε του Υ.Ε.Ν., ως προς τη σύσταση του σύμφωνα με τη μορφή που έχουν σήμερα, καθώς είχε ιδρυθεί επί κυβερνήσεως Ελευθέριου Βενιζέλου με το Ν. 1753/1919 (Α΄ 67) [5].
Σκοπός της μεταδιδακτορικής έρευνας, ήταν η περιγραφική και κριτική προσέγγιση  της πορείας του Υ.Ε.Ν. ως αυτόνομου διοικητικού κυβερνητικού θεσμού την περίοδο 1971-2013 και περαιτέρω η απόδειξη ότι η κατάργηση του Υ.Ε.Ν. και η μεταφορά των υπηρεσιών και αρμοδιοτήτων του σε άλλα υπουργεία, πέραν της αύξησης του δημοσίου τομέα και της γραφειοκρατίας θα λειτουργούσε/ει αρνητικά για το τρίπτυχο, πλοίο-ναυτικός-πλοιοκτησία, με βάση την εμπειρία παρεμφερούς διοικητικής κυβερνητικής μεταρρύθμισης που είχε πραγματοποιηθεί την περίοδο  1971-73.
Επιχειρήθηκε επίσης να αναπτυχθεί αφενός η προβληματική που κατά καιρούς έχει υποστηριχθεί, κύρια από πανεπιστημιακούς καθηγητές, αλλά και από στελέχη πολιτικών κομμάτων, σχετικά με τη σκοπιμότητα ύπαρξης αυτόνομου Υ.Ε.Ν. ή όχι, αφετέρου ο θεσμικός ρόλος που πρέπει να επιτελέσει το Λ.Σ.-ΕΛ.ΑΚΤ., καθώς τα στελέχη του στελέχωναν όπως και στελεχώνουν σε μεγάλο ποσοστό τις υπηρεσίες του εν λόγω υπουργείου.
Η πορεία του εν λόγω υπουργικού θεσμού, χαρακτηρίζεται από αρκετές εντάσεις και διοικητικές μεταρρυθμίσεις τόσο στο εσωτερικό του (όπως προκύπτει από τα αντίστοιχα οργανογράμματα του) με έναρξη κύρια το έτος 1971, όσο και στον ευρύτερο κυβερνητικό σχηματισμό (κατάργηση/συγχώνευση του, σειρά τάξης στα κυβερνητικά σχήματα) [6].

1.Ο θεσμικός ρόλος του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας
Οι αρμοδιότητες του Υ.Ε.Ν. σύμφωνα με το άρθρο 1 του Π.Δ. 242/1999 (Α΄ 201) ήταν οι εξής:
1.-Η μέριμνα για την οργάνωση, βελτίωση, προστασία και ανάπτυξη της ναυτιλίας, η σύνδεση αυτής με την εθνική οικονομία [7], η στήριξη του θαλάσσιου τουρισμού, η εξυπηρέτηση των θαλασσίων συγκοινωνιών, η προστασία της ανθρώπινης ζωής στη θάλασσα, η έρευνα και διάσωση, η προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος, η ασφάλεια της ναυσιπλοΐας καθώς και η άσκηση της λιμενικής πολιτικής της χώρας.
2.-Η ναυτική εκπαίδευση, η ρύθμιση των θεμάτων ναυτικής εργασίας, η οργάνωση, διοίκηση ή εποπτεία  οργανισμών και ασφαλιστικών ιδρυμάτων.
3.-Η εποπτεία της διοίκησης, οργάνωσης, λειτουργίας και εκμετάλλευσης των λιμένων της χώρας σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις ως και η οργάνωση και διοίκηση της πλοηγικής υπηρεσίας.
4.-Η αστυνόμευση πλοίων, λιμένων, θαλασσίου χώρου, καθώς και των θαλασσίων συνόρων σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις και τις διεθνείς συμβάσεις.
5.-Η διοίκηση και  λειτουργία του προσωπικού του Λιμενικού Σώματος.
Οι προαναφερόμενες αρμοδιότητες συνιστούσαν και συνιστούν το «ενιαίο του αντικειμένου της θάλασσας»[8], το οποίο παρέχει σε ένα διοικητικό φορέα δυνατότητες αντιμετώπισης/διαχείρισης του συνόλου των θεμάτων της ναυτιλίας (του ναυτικού, του πλοίου, του πλοιοκτήτη-εφοπλιστή, της ναυτιλιακής νομοθεσίας, της ναυτιλιακής πολιτικής,  της διεθνούς εκπροσώπησης και της αστυνόμευσης).

2.Επιστημονικές προσεγγίσεις και απόψεις πολιτικών για το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας
Όπως  αναφέρθηκε στην εισαγωγή, η κατάργηση του Υ.Ε.Ν. και η κατάτμηση των υπηρεσιών και αρμοδιοτήτων του σε άλλα υπουργεία, επήλθε ως συνέχεια προβληματικής που κατά καιρούς είχε και έχει υποστηριχθεί από διοικητικούς επιστήμονες και πολιτικούς, αναφορικά με τη σκοπιμότητα ύπαρξης αυτόνομου Υ.Ε.Ν.
Η προβληματική αυτή συνοψιζόταν στις εξής δύο απόψεις:
1.-Σύμφωνα με τη μία, το Υ.Ε.Ν., το οποίο σε μεγάλο ποσοστό στελεχωνόταν όπως και στελεχώνεται από στελέχη του  Λ.Σ., ως κυβερνητικός φορέας ενός από τους βασικότερους κλάδους της εθνικής οικονομίας, δεν πρέπει να έχει στρατιωτικό χαρακτήρα, αλλά έχει ανάγκη εξειδικευμένων πολιτικών υπαλλήλων (τεχνοκράτες), ενώ το Λ.Σ.-ΕΛ.ΑΚΤ. με τα στελέχη του, θα πρέπει να περιοριστεί στην άσκηση αστυνομικής φύσεως αρμοδιοτήτων και μόνο.
2.-Η δεύτερη άποψη αφορούσε στη συγκρότηση του Υ.Ε.Ν., του οποίου θεωρητικά οι αρμοδιότητες ήταν εφικτό να μοιραστούν σε άλλους υπουργικούς φορείς. Για παράδειγμα η ναυτική εργασία στο υπουργείο Εργασίας, η ναυτική εκπαίδευση στο υπουργείο Παιδείας, η λιμενική αστυνομία στο υπουργείο Δημόσιας Τάξης κ.λπ.
Ενδεικτικά η ανωτέρω προβληματική όπως εκφράστηκε χρονολογικά έχει ως εξής:
Το 1955 από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας και ειδικότερα από το Γ.Ε.Ν., κατεβλήθει προσπάθεια να ενταχθεί το Λ.Σ. στο Π.Ν. ως κλάδος αυτού, όπως οι μηχανικοί και οι μάχιμοι αξιωματικοί κ.λπ. Η επιτροπή όμως που συστήθηκε, με τη συμμετοχή και λιμενικών αξιωματικών ενόψει κατάρτισης σχεδίου νόμου, υπέβαλε στον τότε Αντιπρόεδρο και Υπουργό Εθνικής Άμυνας Παναγιώτη Κανελλόπουλο διαφορετικές απόψεις, με αποτέλεσμα ο Αρχηγός Γ.Ε.Ε.Θ.Α να απορρίψει την ένταξη[9].       
Το  1966  συντάχθηκε η έκθεση του F. M. G. WILSON με θέμα «Ο Κυβερνητικός μηχανισμός στην Ελλάδα». Με την εν λόγω έκθεση άρχισε να εξετάζεται πάλι το ενδεχόμενο κατάργησης του Υ.Ε.Ν., μεταφέροντας τις αρμοδιότητες του σε άλλα υπουργεία π.χ. στο υπουργείο Μεταφορών, ενώ στα εναλλακτικά υποδείγματα των κυβερνητικών σχημάτων που προτείνονται από το συγκεκριμένο επιστήμονα, το Υ.Ε.Ν. δεν περιλαμβάνεται-αναφέρεται πουθενά. Στην ίδια έκθεση προτείνονται εναλλακτικά σχήματα διαχείρισης της αλιείας μεταξύ του Υ.Ε.Ν. και του υπουργείου Γεωργίας [10].  
Στην υπόψη έκθεση, στην κατηγοριοποίηση των υπουργείων που γίνεται σε έξι γενικούς τίτλους, το Υ.Ε.Ν. κατατάσσεται στις οικονομικές υποθέσεις  μαζί με τα υπουργεία Συντονισμού, Οικονομικών, Γεωργίας, Εμπορίου, Βιομηχανίας και Επικοινωνιών [11]. Θα πρέπει δε να ληφθεί υπόψη ότι σύμφωνα με τον εν λόγω επιστήμονα [οι κυβερνήσεις σ’ όλο τον κόσμο στα μέσα του 20ου αιώνα τείνουν να ομαδοποιούν τη διοικητική τους οργάνωση με σταθερή μονοτονία κάτω από πέντε κατηγορίες «γενικών σκοπών»--την άμυνα της χώρας, τις εξωτερικές της σχέσεις, την εσωτερική της τάξη, την οικονομία και την κοινωνική ευημερία του πληθυσμού] [12]
Παραμονές εκλογών του 1985 ο Μιλτιάδης Έβερτ πρότεινε και αυτός την  κατάργηση του Υ.Ε.Ν., αλλά οι δηλώσεις του χαρακτηρίστηκαν ως προσωπικές και όχι ως του κόμματός του δηλαδή της Ν.Δ.       
Το 1985 επιχειρήθηκε όπως ήδη έχει αναφερθεί, μία μεγάλη διοικητική κυβερνητική τομή από το ΠΑ.ΣΟ.Κ. με πρωθυπουργό τον Ανδρέα Παπανδρέου. Συγκεκριμένα προτάθηκε η υποβάθμιση του Υ.Ε.Ν. σε γενική γραμματεία και η ένταξη στο υπουργείο Εθνικής Οικονομίας. Οι αντιδράσεις κύρια των ναυτιλιακών και δευτερευόντως των πολιτικών κύκλων αλλά και οι έντονες συζητήσεις στη Βουλή ήταν τόσο μεγάλες, που η κυβέρνηση αναγκάστηκε να υποχωρήσει, υποστηρίζοντας ότι μελλοντικά θα καταργηθεί το Υ.Ε.Ν., με ένταξη στο  Υπουργείο Δημόσιας Τάξης του Λ.Σ. και στο υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Μεταφορών των υπολοίπων αρμοδιοτήτων του [13].
Στη συνέχεια με την έκθεση του Κέντρου Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών (Κ.Ε.Π.Ε.) υπό τον τίτλο «Δημόσια Διοίκηση έκθεση για το πρόγραμμα 1988-1992», προτείνεται να περιοριστεί ο αριθμός των υπουργείων με βάση την ορθολογικότερη κατανομή τους. Για να πραγματοποιηθεί όμως αυτό θα έπρεπε  σύμφωνα με την προαναφερόμενη έκθεση να εκπονηθεί μία συγκεκριμένη μελέτη [14].
Τον Απρίλιο του έτους 1990 εκπονήθηκε η «΄Εκθεση για τη μεταρρύθμιση και τον εκσυγχρονισμό της δημόσιας διοίκησης», στην οποία επίσης προτείνεται μείωση των υπουργείων, με αντίστοιχη επίτευξη του άριστου μεγέθους τους που πρέπει να προσδιορίζεται σε σχέση με τον κύριο σκοπό που εξυπηρετούν. Εδώ προτείνεται η συγχώνευση του Υ.Ε.Ν. με ένταξη του στο υπουργείο Μεταφορών  κάτι που ήδη είχε προτείνει και η έκθεση F. M. G. WILSON [15].
Τον Ιανουάριο και Μάϊο του έτους 2001 επανέρχονται στην επικαιρότητα πάλι προβληματισμοί για την κατάργηση του Υ.Ε.Ν., με υπαγωγή μέρος των υπηρεσιών του στο υπουργείο Ανάπτυξης, άλλων στο υπουργείο Μεταφορών  και υπαγωγή του Λ.Σ. στο υπουργείο Δημόσιας Τάξης. Αφορμή αποτέλεσε η ναυτική τραγωδία του Ε/Γ-Ο/Γ ΣΑΜΙΝΑ στις ακτές της Πάρου τον Σεπτέμβρη του έτους 2000. Ταυτόχρονα νέα άρθρα εμφανίστηκαν στον τύπο για να υποστηριχθεί ο αυτόνομος φορέας του Υ.Ε.Ν. τα οποία σχετίζονταν και με τον αριθμό των υπουργείων [16].
Στα πρακτικά του συνεδρίου διοικητικών επιστημόνων που πραγματοποιήθηκε στους Δελφούς το 2003 [17], προτάθηκε η διάχυση του υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας στα υπουργεία Οικονομίας και Οικονομικών (στήριξη θαλάσσιου τουρισμού, ναυτιλιακή πολιτική, έλεγχος εμπορικών πλοίων και εταιρειών), Μεταφορών, Επικοινωνιών και Υποδομών (ασφάλεια ναυσιπλοΐας και εξυπηρέτηση θαλάσσιων συγκοινωνιών), Δημόσιας Τάξης ή Εσωτερικών και Δημόσιας Διοίκησης (εφαρμογή νομοθεσίας σε θάλασσας, λιμάνια και ακτές, αστυνόμευση πλοίων, λιμένων, θαλάσσιου χώρου και συνόρων, έρευνα και διάσωση, Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων (εποπτεία οργανισμών,  ιδρυμάτων και ταμείων κοινωνικής πρόνοιας και ασφάλισης ναυτικών ) και Περιβάλλοντος, Χωροταξίας & Φυσικών Πόρων (προστασία θαλασσίου περιβάλλοντος).   
Το κριτήριο για το αν υπάρχει σκοπιμότητα ύπαρξης ενός υπουργείου, ερευνάται από την πλευρά ή της τεχνικής άποψης ή της λειτουργικής. Η τεχνική άποψη ορίζει, ότι πρέπει να υπάρχουν πολλά υπουργεία λόγω του εξειδικευμένου αντικειμένου που επιτελούν και η λειτουργική λίγα ώστε να υπάρχει ευελιξία και αποτελεσματικότητα. Τα κριτήρια για να επιλεχθεί ημία ή η άλλη άποψη θα πρέπει να είναι τα εξής:
Α.-Καθήκοντα μόνιμα (το Υ.Ε.Ν. με διάφορα ονόματα αλλά με σταθερό ειδικό ρόλο υφίσταται εδώ και αιώνες).
Β.-Να υπάρχει ορισμένο μέγεθος εργασίας που να επιβάλει τη συγκρότηση υπουργείου. Ειδικότερα το Υ.Ε.Ν. ασκεί αρμοδιότητες επτά υπουργείων στο θαλάσσιο χώρο, οι οποίες συγκροτούν το «ενιαίο του αντικειμένου της θάλασσας», η ενότητα των οποίων υπό μία σκέπη βοήθησε τη ναυτιλία να κατέχει τη θέση που έχει σήμερα στην Ε.Ε. αλλά και διεθνώς.
Γ.-Να υπάρχει ανάγκη συνεχούς κάλυψης για να διεκπεραιωθούν καθήκοντα και πολιτικές κατευθύνσεις. Το Υ.Ε.Ν. το οποίο διαχειρίζεται πλήθος πολυσύνθετων θεμάτων  που το καθιστούν πολυυπουργείο, είναι απαραίτητο να είναι αυτόνομο και να έχει  πολιτικό προϊστάμενο υπουργό [18].
Αξιοπρόσεκτη είναι η άποψη του Δημητρίου Αθανασόπουλου ο οποίος [19] αφού έχει κατατάξει το Υ.Ε.Ν.  εντέκατο εν μέσω 12 υπουργείων με τον τίτλο «Ναυτιλίας και Συγκοινωνιών» αναφέρει ότι «…..η πρόταση, τέλος για ενιαίο Υπουργείο ναυτιλίας και συγκοινωνιών στηρίζεται στην πεποίθηση ότι η θέση του Υπουργού εμπορικής ναυτιλίας είναι περιττή. Τα θέματα της ακτοπλοΐας και τα τρέχοντα ζητήματα εν γένει της ναυτιλίας και των λιμένων χειρίζεται από 60ετίας ένα σύνολο υπηρεσιών των οποίων η καλή λειτουργία οφείλεται στην ύπαρξη του Λιμενικού Σώματος, ενός από τα ολίγιστα οργανωμένα διοικητικά σώματα που έχουμε στην Ελλάδα. Και τα μεγάλα προβλήματα της ποντοπόρου ναυτιλίας και του εφοπλισμού ξεπερνούν τον υπουργό, γιατί είναι σπουδαία θέματα κυβερνητικής πολιτικής, αρμοδιότητας Πρωθυπουργού ή, τουλάχιστον Υπουργού Εθνικής Οικονομίας. Το συμπέρασμα είναι ότι το υπουργείο πρέπει να αφεθεί να λειτουργεί ως έχει και να μη διασπασθεί ο ενιαίος τομέας της θάλασσας. Χρειάζεται γι’ αυτό όχι να διαμελιστεί ή να αποστρατιοτικοποιηθεί, αλλά να ενισχυθεί αποφασιστικά το Λ.Σ. και να δοθούν αυξημένες αρμοδιότητές και ευθύνες στον Αρχηγό του. Και ο Υπουργός να καταργηθεί………ότι η κατάργηση του Υπουργού δεν υποδηλώνει υποβάθμιση της ναυτιλίας μας, το αντίθετο μάλιστα αφού της αναγνωρίζεται το προβάδισμα….» [20].      

3.Το διοικητικό κυβερνητικό εγχείρημα του 1971-73 και η σύσταση Αρχηγείου Λιμενικού Σώματος την περίοδο 1973-77
Το 1971 με το Ν.Δ. 957 (Α΄ 166), το υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας καταργείται από υπουργείο, μετατάσσεται σε υφυπουργείο και εντάσσεται στο υπουργείο Μεταφορών και Επικοινωνιών (Υ.Ν.Μ.Ε.), ενώ ορισμένες του αρμοδιότητες μεταφέρθηκαν σε άλλα υπουργεία (η ναυτική εργασία υπήχθη στο υπουργείο Οικονομικών και η ναυτική πρόνοια στο υπουργείο Κοινωνικών Υπηρεσιών) [21].
Γρήγορα η ανάγκη για άμεση αντιμετώπιση των ιδιόμορφων θεμάτων -προβλημάτων της ναυτιλίας, αλλά και των ιδιόμορφων συνθηκών εργασίας των ναυτικών καθώς και οι εξειδικευμένες γνώσεις που αποκτούν όσοι ασχολούνται με αυτήν, οι πιέσεις των ενώσεων ναυτικών αλλά και των εφοπλιστών σε συνδυασμό με την αρνητική κριτική που ασκήθηκε σε αυτό το κυβερνητικό σχήμα, οδήγησε δύο χρόνια αργότερα με το Ν. Δ. 175/1973 (Α΄ 230) στην επανασύσταση και πάλι ανεξάρτητου υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας, με την επαναφορά όλων των αρμοδιοτήτων σε αυτό.
Οι λόγοι που οδήγησαν στην επανίδρυση του Υ.Ε.Ν.  το 1973 ήταν:      
·   Η τριχοτόμηση του ενιαίου αντικειμένου της θάλασσας, που εκπροσωπούν το κράτος οι ναυτικοί και οι εφοπλιστές/πλοιοκτήτες των οποίων η σχέση ήταν και είναι στενή. Η σχέση αυτή οδήγησε την ελληνική ναυτιλία στις πρώτες θέσεις σε χωρητικότητα παγκοσμίως.
·   Με τη δημιουργία τριών νέων φορέων για ένα ενιαίο αντικείμενο διευρύνθηκε η γραφειοκρατία.
·   Η ναυτιλία ως εργασία και πρόνοια, είναι τελείως διαφορετική από τον χαρακτήρα της εργασίας στο χερσαίο χώρο.
·   Εργασία – εκπαίδευση – πρόνοια συνιστούν αντικείμενο ενιαίο σε ότι αφορά τον θαλάσσιο χώρο.
·   Το Υ.Ε.Ν. με το Λ.Σ. διέθετε το πλέον εξειδικευμένο προσωπικό για να στηρίξει την ελληνική ναυτιλία παντού και επί 24ωρου βάσεως, μακριά από δημοσιοϋπαλληλικές νοοτροπίες.
·   Με την τριχοτόμηση του ενιαίου φορέα αποξενωνόταν  ο κατεξοχήν διοικητικός φορέας της ελληνικής ναυτιλίας, το Λ.Σ. από τον ναυτικό και το πλοίο, περιοριζόμενος σε καθαρά εκτελεστικά καθήκοντα.
Η απόπειρα διάσπασης του Υ.Ε.Ν. την περίοδο 1971-73 είχε τις εξής συνέπειες:
·         Στη διοίκηση: κλάδοι ανομοιογενείς με διαφορετική δομή και προβλήματα υπήχθησαν σε ένα υπουργείο, καθιστώντας τον υπουργό ανίσχυρο να κινήσει το ανομοιογενές νέο διοικητικό σχήμα που δημιουργήθηκε και κατά συνέπεια το προσωπικό να είναι αποξενωμένο, ελάχιστα ενεργητικό και υπεύθυνο.
·         Στους εφοπλιστές – πλοιοκτήτες: απώλεια χρόνου, περιπλοκή, αναπομπή και παραπομπή εργασιών από ανειδίκευτους δημοσίους υπαλλήλους.
·         Στους ναυτεργάτες: η διασπορά και διάσπαση των υπηρεσιών καθιστούσε δύσκολες τις υπηρεσιακές επαφές και τη λύση προβλημάτων.
Το ίδιο έτος συστάθηκε Αρχηγείο Λ.Σ. βάσει της αριθ. 11370/73 (Β ΄373) Κ.Υ.Α., σε εκτέλεση διατάξεων του Ν.Δ. 856/1971 (Α΄ 57), το οποίο   καταργήθηκε από τον οργανισμό που συστήθηκε το 1977 [Π.Δ. 95/1977 (Α΄ 31)]. 
Στα αξιοσημείωτα της περιόδου αυτής, είναι οι διοικητικές μεταβολές που επήλθαν σε κυβερνητικό επίπεδο σε ότι αφορά το Υ.Ε.Ν. και το Λ.Σ., καθώς αυτές σε μεγάλο βαθμό θυμίζουν τις μεταβολές που έχουν πραγματοποιηθεί σήμερα. Η περίοδος αυτή ξεκινά με το Ν.Δ. 856/1971 (Α΄ 57). Παρατηρείται αναδιοργάνωση των υπηρεσιών του Υ.Ε.Ν., με διαχωρισμό τους σε επιτελικές (ναυτιλιακής πολιτικής) και εκτελεστικές (αστυνομικές), με διαφοροποίηση στη στελέχωσή τους από στρατιωτικό και πολιτικό προσωπικό και με σαφή περιορισμό των αρμοδιοτήτων του Λ.Σ.. Το Αρχηγείο του Λ.Σ. καταργήθηκε το 1977 με την κατάρτιση του οργανισμού με το Π.Δ. 95/1977 και οι λόγοι κατάργησης του οφείλονται στις δυσλειτουργίες που παρατηρήθηκαν με τον αποκλεισμό του Λ.Σ. από θέματα ναυτιλιακής πολιτικής. 

4.Η περίοδος από το 1977 έως σήμερα 
Από το 1977 έως το 2009 το Υ.Ε.Ν. οργανώθηκε - διοικήθηκε βάσει τριών οργανισμών [Π.Δ. 95/1977 (Α΄ 31), Π.Δ. 259/1988 (Α΄ 117) και το Π.Δ. 242/99 (Α΄ 201)][22]. Κύρια χαρακτηριστικά της περιόδου αυτής όπως φαίνεται μέσα από την εξέλιξη των οργανισμών είναι τα εξής:
 Με την πάροδο του χρόνου η διεύρυνση των Υπηρεσιών του Υ.Ε.Ν. είχε ως επακόλουθο να προσλαμβάνονται συνεχώς πολιτικοί υπάλληλοι, οι οποίοι κατά το μεγαλύτερο μέρος τους στελέχωναν τη ναυτική εκπαίδευση, τα ναυτικά μητρώα, τα νομικά πρόσωπα και τους οργανισμούς τους εποπτευόμενους από το Υ.Ε.Ν.. Ταυτόχρονα το στρατιωτικό προσωπικό χρησιμοποιούνταν για την κάλυψη των αυξημένων αναγκών των Λιμενικών Αρχών, των πλωτών μέσων κ.λπ.. χωρίς να πραγματοποιούνται ανάλογες προσλήψεις. Ήδη από το 1982 με την κατάργηση του θεσμού του Γενικού Διευθυντή, το προσωπικό του Λ.Σ. είχε αρχίσει να αποχωρεί από το Ν.Α.Τ., τον Ο.Ν. και άλλα ταμεία.
Η κατάσταση αυτή κάτω από την οργανωμένη πίεση του συνδικαλισμού των πολιτικών υπαλλήλων, επανέφερε το παλαιό πρόβλημα της φύσης των ναυτιλιακών διοικητικών υπηρεσιών, επί του οποίου συγκεντρωτικά έχουν διατυπωθεί δύο βασικά αντίθετες απόψεις όπως αναφέρθηκε προγενέστερα στην μελέτη[23].
Σημειώνεται ότι στη δεκαετία του 1980 όπου ήδη  είχαν ξεκινήσει κάποιες διοικητικές μεταβολές στην εσωτερική συγκρότηση του Υ.Ε.Ν., κυκλοφορεί μελέτη για το Υ.Ε.Ν.[24] στην οποία παρατίθενται τα εξής: « ........το Υ.Ε.Ν. είναι Υπουργείο αρκετά διαφορετικό από τα άλλα. Στην πραγματικότητα έχει την ευθύνη για έναν ολόκληρο τομέα, ζωτικό για την Ελλάδα:τον τομέα της θάλασσας με μόνη εξαίρεση την αλιεία. Η συγκέντρωση σε ένα Υπουργείο όλων των θεμάτων που αναφέρονται στη θάλασσα, από τη φύλαξη των φάρωνκαι τα ζητήματα παντοειδούς προσωπικού των πλοίων, ως τα διεθνή προβλήματα της ποντοπόρου ναυτιλίας μας, το υποχρεώνουν να διατηρεί υπηρεσίες ικανές να ανταποκριθούν στα πιο ποικίλα  και ανομοιογενή θέματα. Η απαρίθμηση δεν μπορεί παρά να είναι ενδεικτική: έματα καταστάσεως προσωπικού, μισθολογικά, συνταξιοδοτικά, υγείας και πρόνοιας, ασφαλιστικά, ιατρικά, περιβάλλοντος,τεχνικά, οικονομικά, συγκοινωνίας και επικοινωνιών, διεθνών σχέσεων – το Υ.Ε.Ν. στην πραγματικότητα είναι ένας ολόκληρος κόσμος.............. Γιατί το Υ.Ε.Ν. έχει τούτη την ιδιοτυπία: διαθέτει το Λιμενικό Σώμα, ένα από τα λίγα οργανωμένα σώματα που υπάρχουν στην ελληνική Διοίκηση..........Η πρόσθετη παρατήρηση ότι το Λιμενικό Σώμα ιδίως λόγω της στρατιωτικής του οργάνωσης, έχει  λιγότερο προσβληθεί από τη χαλάρωση που χαρακτηρίζει, δυστηχώς την ελληνική Διοίκηση στο συνολό της οδηγεί στο συμπέρασμα ότι το Υ.Ε.Ν. είναι ένα ξεχωριστό Υπουργείο από την πλευρά αυτή. Η διεύρυνση των υποχρεωσεών του πρέπει να είναι η φυσική του εξέλιξη».    
Τρία χρόνια αργότερα ο τότε υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας με επιστολή του[25] προς τον Πρωθυπουργό Α. Παπανδρέου αναφέρει τα εξής: «....Αιτιολογία  που επιβάλλει τη στελέχωση των Διευθύνσεων του ΥΕΝ με προσωπικό Λ.Σ. είναι κυρίως η διατήρηση του «ενιαίου» Διοικητικού φορέα της Ναυτιλίας ..........», «Τυχόν διάσπαση του «ενιαίου» του Διοιητικού φορέα θα έχει δυσμενείς επιπτώσεις στη σημερινή ευελιξία και αποτελεσματικότητα με την οποία αντιμετωπίζονται τα προβλήματα της ναυτιλίας σε όλες τις ώρες του εικοσιτετραώρου, ανεξαρτήτως εργασίμων ημερών ή αργιών και ιδιαίτερα σε ότι αφορά τον συντονισμό, την επικοινωνία και τη συναντίληψη μεταξύ των επιτελικών και εκτελεστικών  Υπηρεσιών. Ανεξάρτητα από το γεγονός ότι τον εφοπλιστικό κόσμο τον βρήκα ανάστατο με τη φημολογούμενη διάσπαση του Υπουργείου σε χωριστά βιλαέτια  με κυρίρχο αίσθημα την αποδιάλυση – αποδιοργάνωση του Υπουργείου , οφείλοντας να δηλώσω ότι και αν ακόμη συμφωνούσαν στη λεγόμενη πολιτικοποίηση- αποστρατιωτικοποίηση εκείνος που δε συμφωνούσε θα ήμουν εγώ». 
Οι διοικητικές μεταρρυθμίσεις που έχουν πραγματοποιηθεί από το 2009 μέχρι και σήμερα μετά την κατάργηση του οργανισμού που καταρτίστηκε με το Π.Δ. 242/1999, σε ότι σχετίζεται με την κατανομή των αρμοδιοτήτων και του προσωπικού του πρώην Υ.Ε.Ν., οι οποίες δείχνουν τον τρόπο με τον οποίο προωθούνται οι διοικητικές μεταρρυθμίσεις στη Χώρα μας έχουν ως ακολούθως[26]:
1.-Αριθ. 2876/ 2877 και 2879 /07-10-2009  (Β΄ 2234) Απόφασεις Πρωθυπουργού «Αλλαγή τίτλου Υπουργείων», «Σύσταση ..........μίας θέσης Υφυπουργού στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη», «Καθορισμός σειράς τάξης των Υπουργείων». 
2.-Π.Δ. 184/2009 (Α΄ 213΄), «Σύσταση Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη και καθορισμός των αρμοδιοτήτων του».
3.-Π.Δ. 185/2009 (Α΄ 13 ), «Ανασύσταση του Υπουργείου Οικονομικών, συγχώνευση του Υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών με τα Υπουργεία Ανάπτυξης και Εμπορικής Ναυτιλίας, Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής και μετονομασία του σε «Υπουργείο Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας»..............». 
4.-Π.Δ. 189/2009 (Α΄ 221), «Καθορισμός και ανακατανομή αρμοδιοτήτων των Υπουργείων».
5.-Π.Δ. 24/2010 (Α΄ 56), «Ανακαθορισμός των αρμοδιοτήτων των Υπουργείων και τροποποιήσεις του π.δ. 189/2009).
6.-Π.Δ. 28/2010 (Α΄ 64), «Ανακατανομή αρμοδιοτήτων των Υπουργείων και τροποποιήσεις του π.δ. 189/2009».
7.-Π.Δ. 50/2010 (Α΄ 89), «Ανακατανομή αρμοδιοτήτων των Υπουργείων και τροποποιήσεις του π.δ. 189/2009».
8.-Π.Δ. 96/2010 (Α΄ 170), «Σύσταση Υπουργείου Θαλασσίων Υποθέσεων, Νήσων και Αλιείας, καθορισμός των αρμοδιοτήτων του και ανακατανομή των Υπουργείων»
9.-Π.Δ. 127/2010 (Α΄ 214), «Ανακατανομή των Υπουργείων, Εσωτερικών.........., Προστασίας του Πολίτη και Θαλασίων Υποθέσεων, Νήσων και Αλιείας».
10.-Ν 3922/2011 (Α΄ 35), «Σύσταση Αρχηγείου Λιμενικού Σώματος- Ελληνικής Ακτοφυλακής και άλλες διατάξεις».
11.-Π.Δ. 65/2011 (Α΄ 147), «Διάσπαση .................,συγχώνευση των Υπουργείων Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας και Θαλάσσιων Υποθέσεων, Νήσων και Αλιείας στο Υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας ...............».
12.-Π.Δ. 67/2011 (Α΄ 149), «Οργάνωση των Υπηρεσιών του Λιμενικού Σώματος – Ελληνικής Ακτοφυλακής». 
13.-Π.Δ. 73/11 (Α΄ 178), «Μετονομασία ..........., σύ­σταση Γενικής Γραμματείας Ναυτιλίας στο Υπουρ­γείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας και ρύθμιση άλλων συναφών θεμάτων».
14.-Με το Π.Δ. 85/2012,  « Ίδρυση και μετονομασία Υπουργείων, μεταφορά και κατάργηση υπηρεσιών (Α΄ 141)» [27]και συγκεκριμένα με το άρθρο 5 συστήθηκε το Υπουργείο Ναυτιλίας
15.- Π.Δ.  94/2012 (Α΄ 149), με θέμα [«Τροποποίηση π.δ. 85/2012 «Ίδρυση και μετονομασία  Υπουργείων, μεταφορά και κατάργηση υπηρεσιών» (Α΄ 141)] και ειδικότερα το άρθρο 1 καθορίστηκε ότι το άρθρο 5 του π.δ. 85/2012 (Α΄ 141) αντικαταστάθηκε.
16.- Π.Δ. 98/2012 (Α΄ 160), με θέμα [«Τροποποίηση π.δ. 85/2012 «Ίδρυση και μετονομασία  Υπουργείων, μεταφορά και κατάργηση υπηρεσιών» (Α΄ 141)].
17.-Ν. 4150/2013 (Α΄ 102), «Ανασυγκρότηση του Υπουργείου Ναυτιλίας και Αιγαίου και άλλες διατάξεις».

5. Ν. 4150/2013 (Α΄ 102), «Ανασυγκρότηση του Υπουργείου Ναυτιλίας και Αιγαίου και άλλες διατάξεις»
Το 2013 και μετά τους ατυχείς διοικητικούς κυβερνητικούς πειραματισμούς την περίοδο από το 2009 έως το 2012 από την κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. όπως ήδη αναφέρθηκε προγενέστερα, το Υ.Ε.Ν. επανασυστάθηκε με τα εξής τρία Προεδρικά Διατάγματα: Π.Δ. 85/2012 (Α΄ 141), Π.Δ. 94/2012 (Α΄  149) και Π.Δ. 98/2012 (Α΄ 160). Σε εκτέλεση του Ν. 4150/2013 (Α΄ 102) επίκειται η έκδοση άλλου Π.Δ. με το οποίο θα καταρτιστεί ο νέος Οργανισμός του Υ.Ν.Α. αλλά παραμένει ο ατυχής χαρακτηρισμός του Λ.Σ. ως Λιμενικό Σώμα-Ελληνική Ακτοφυλακή (ΕΛ.ΑΚΤ.) τίτλος που του είχε προσδοθεί με το Ν. 3922/2011 [28]. Ο χαρακτηρισμός αυτός δεν προσδίδει τίποτα στον εν λόγω φορέα καθώς ασκεί καθήκοντα και αρμοδιότητες που ασκούσε και πριν την αποτυχημένη διάσπαση του Υ.Ε.Ν.Α.Ν.Π. τον Οκτώβριο του 2009. 
Με το Ν. 4150/2013 σε συνέχεια της απόφασης της κυβέρνησης για την επανασύσταση του Υ.Ν.Α. καθώς και με το Π.Δ. 85/2012 όπως ισχύει και με την ένταξη του Λ.Σ. σε αυτό, ικανοποιήθηκε πάγιο αίτημα όλων των εμπλεκομένων στο ναυτιλιακό χώρο φορέων για την ύπαρξη ενός ενιαίου διοικητικού φορέα, αφιερωμένου αποκλειστικά στον κομβικό για την ελληνική κοινωνία και οικονομία τομέα της εμπορικής ναυτιλίας. Έτσι κατέστη αναγκαία η νομοθετική παρέμβαση στο σύνολο της νομοθεσίας που ρυθμίζει τη δομή και τη λειτουργία του επανασυγκροτηθέντος Υ.Ν.Α.
Με τον τρόπο αυτό στο εν λόγω υπουργείο συναντώνται ως στρατηγικοί και επιχειρησιακοί άξονες της δράσης του, ο σχεδιασμός και η εφαρμογή ολοκληρωμένης ναυτιλιακής πολιτικής, η οποία περιλαμβάνει τα ζητήματα συνολικής νησιωτικής στρατηγικής και ανάπτυξης και την εγγύηση της ασφαλούς ναυσιπλοΐας. 
Με τις διατάξεις του εν λόγω νόμου και ειδικότερα με το Α΄ Κεφάλαιο υπό τον τίτλο «ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΝΑΥΤΙΛΙΑΣ ΚΑΙ ΑΙΓΑΙΟΥ», επιδιώχθηκε η άμεση και πλήρης αποκατάσταση του θεσμού του ενιαίου διοικητικού φορέα της ναυτιλίας με την πλήρη επανένταξη του Λ.Σ. στις δομές του υπουργείου, με σκοπό την αποτελεσματική άσκηση των αρμοδιοτήτων αυτού. Συγχρόνως, δια της Γενικής Γραμματείας Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής, ο τομέας της ναυτιλίας διασυνδέεται με το σχεδιασμό και την εφαρμογή ολοκληρωμένης στρατηγικής και πολιτικής για την ανάπτυξη των νησιωτικών περιοχών και ειδικότερα του Αιγαίου.
Η αποστολή του Υ.Ν.Α. περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, βασικούς στρατηγικούς στόχους όπως:
Α.-Ο σχεδιασμός και η εφαρμογή ολοκληρωμένης πολιτικής και στρατηγικής για την οργάνωση, βελτίωση, ανάπτυξη και προστασία της ελληνικής ναυτιλίας.
Β.-Η εξασφάλιση της ασφαλούς ναυσιπλοΐας και ο έλεγχος των θαλάσσιων συνόρων της χώρας.
Γ.-Ο σχεδιασμός και η εφαρμογή ολοκληρωμένης στρατηγικής και πολιτικής για την ανάπτυξη των νησιωτικών περιοχών και ειδικότερα του Αιγαίου.
Με την επανίδρυση του Υ.Ν.Α. και την επανασύνδεση του με το Λ.Σ. επιχειρείται το πρώτο βήμα για την αξιοποίηση των μεγάλων δυνατοτήτων και των συγκριτικών  πλεονεκτημάτων της χώρας στον τομέα της ναυτιλίας.
Με το νόμο, επαναπροσδιορίστηκε καταρχήν η υπαγωγή του Λ.Σ.-ΕΛ.ΑΚΤ. στο Υ.Ν.Α. δια της  ενίσχυσης του ρόλου του με την επανάκτηση σειράς αρμοδιοτήτων που σχετίζονται άμεσα με ζωτικές λειτουργίες του Υ.Ν.Α., τις οποίες το προσωπικό του Σώματος ασκούσε αποτελεσματικά προς όφελος του εθνικού κεφαλαίου της ναυτιλίας και κατ΄ επέκταση της Χώρας. Το εν λόγω Σώμα με θεσμικά σαφή τρόπο καθίσταται οργανωτικός και επιχειρησιακός πυλώνας του Υ.Ν.Α. Παράλληλα στις επιμέρους οργανωτικές ρυθμίσεις που το αφορούν, αξιοποιούνται διατάξεις του Ν. 3922/2011, ούτως ώστε να διατηρηθούν-με τις εκάστοτε αναγκαίες συμπληρώσεις-τα βασικά χαρακτηριστικά του Σώματος που ο νόμος αυτός είχε θεσπίσει. 
Πέραν τούτων, με το συγκεκριμένο νόμο, επιδιώκεται η εν γένει προαγωγή της ελληνικής εμπορικής ναυτιλίας, η άσκηση σημαντικών δράσεων σε ευαίσθητους τομείς, όπως της ασφάλειας ναυσιπλοΐας, της ναυτικής ασφάλειας και της προστασίας του θαλασσίου περιβάλλοντος, η απλούστευση, εκσυγχρονισμός και διευκόλυνση των συναφών με τη ναυτιλία διοικητικών διαδικασιών, καθώς και η ρύθμιση σημαντικών ζητημάτων που σχετίζονται με τη λειτουργία και διαχείριση των λιμένων της Χώρας και την εγκαθίδρυση ενός καινοτόμου και σύγχρονου καθεστώτος διοίκησης τους,  παρέχεται ένα συνεκτικό σύστημα διατάξεων, βάσει του οποίου καθορίζεται το βασικό θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας της ελληνικής ναυτιλιακής διοίκησης [29].
Σημειώνεται ότι και ο νέος πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Ευάγγελος Βενιζέλος εξέφρασε την ανάγκη επανασύστασης του Υ.Ε.Ν., αναγνωρίζοντας με τον τρόπο αυτό ότι η κατάργηση του τον Οκτώβριο του 2009 ήταν λάθος [30]

Οι σημαντικότερες διατάξεις του Ν. 4150/2013 σε σχέση με τις διατάξεις του παλαιότερου Ν. 3922/2011 είναι οι διατάξεις των Κεφαλαίων Α, Β, Γ, Δ και Ε που αναφέρονται  στην οργάνωση του Υ.Ν.Α., στο Λ.Σ.-ΕΛ.ΑΚΤ., στην ασφάλεια και αστυνόμευση, στην ασφάλεια ναυσιπλοΐας και στη ναυτική εργασία και εκπαίδευση αντίστοιχα.

Ειδικότερα με το άρθρο 73 «Διατηρούμενες-Καταργούμενες διατάξεις», ρυθμίστηκε ότι οι διατάξεις των άρθρων 11, 13, 17 έως 20 και 25 του Ν. 3922/2011 παραμένουν σε ισχύ. Ομοίως, παραμένουν σε ισχύ οι διατάξεις της παραγράφου 1 του άρθρου 6, όπως ισχύει μετά την έκδοση του Π.Δ. 85/2012, του άρθρου 12 εκτός των παραγράφων 1 και 2, του άρθρου 14 εκτός των περιπτώσεων α΄ και β΄ της παραγράφου 1, του άρθρου 16 εκτός της παραγράφου 5, των παραγράφων 1  και  2 του άρθρου 21 και της περίπτωσης α΄ της παραγράφου 1 του άρθρου 24 του Ν. 3922/2011.

Ακόμη από την έναρξη ισχύος του νόμου τα άρθρα 1,2,3,4,7,9,10,15 και 23 του Ν. 3922/2011 καταργήθηκαν. Ομοίως, καταργήθηκαν οι διατάξεις του άρθρου 5 εκτός της παραγράφου 5, της παραγράφου 2 του άρθρου 6, των παραγράφων 1 και 2 του άρθρου 12, των περιπτώσεων α΄ και β΄ της παραγράφου 1 του άρθρου 14, των παραγράφων 4 και 5 του άρθρου 16, της παραγράφου 3 του άρθρου 21, των παραγράφων 1 και 5 του άρθρου 22, καθώς και της περίπτωσης β΄ της παραγράφου 1 και της παραγράφου 2 του άρθρου 24.
Οι διατάξεις του άρθρου 8 του Ν. 3922/2011 παρέμειναν σε ισχύ μέχρι την έκδοση του οργανισμού του Υ.Ν.Α., σύμφωνα με τα οριζόμενα στο στοιχείο β΄ της παραγράφου 4 του άρθρου 1 του νόμου.
Ειδικότερα σύμφωνα με τη παράγραφο 1 του Ν. 4150/2013 το Υ.Ν.Α., το οποίο ιδρύθηκε με το Π.Δ. 85/2012 (Α΄ 141), όπως τροποποιήθηκε και ισχύει, έχει τις ακόλουθες γενικές αρμοδιότητες όπως ορίζονται στις παραγράφους 2,3 και 4 του ιδίου άρθρου:
«2. Αρμοδιότητες:
(α) Ο σχεδιασμός της ναυτιλιακής πολιτικής, με σκοπό την προαγωγή και την προάσπιση των συμφερόντων της ελληνικής εμπορικής ναυτιλίας και τη σύνδεση της με την εθνική οικονομία, η ανάπτυξη της ναυτικής εκπαίδευσης και η ναυτική εργασία, καθώς και η προστασία του θαλασσίου περιβάλλοντος, η σχεδίαση και εφαρμογή της ολοκληρωμένης νησιωτικής πολιτικής και η ανάπτυξη του θαλάσσιου τουρισμού και των θαλάσσιων συγκοινωνιών και μεταφορών, η ασφάλεια της ναυσιπλοΐας και της ανθρώπινης ζωής και περιουσίας στη θάλασσα, η μέριμνα για την πρόληψη και την καταστολή εκνόμων ενεργειών στους χώρους αρμοδιότητας του Λιμενικού Σώματος-Ελληνικής Ακτοφυλακής και ο έλεγχος των θαλασσίων συνόρων.
(β) Η χάραξη της λιμενικής πολιτικής, η εποπτεία των λιμενικών υποδομών κάθε λειτουργικής μορφής και η προαγωγή του εθνικού λιμενικού συστήματος ως παράγοντα ανάπτυξης της οικονομίας, των νησιών και της ναυτιλίας της χώρας.
(γ) Η οργάνωση, διοίκηση και λειτουργία του Λιμενικού Σώματος-Ελληνικής Ακτοφυλακής.
3. α) Στο Υπουργείο Ναυτιλίας και Αιγαίου ανατίθεται ο εθνικός συντονισμός για την παρακολούθηση της Ολοκληρωμένης Θαλάσσιας Πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Integrated Maritime Policy of the EU). Για το σκοπό αυτόν, συνιστάται μη αμειβόμενη Επιτροπή για την Ολοκληρωμένη Θαλάσσια Πολιτική, της οποίας προΐσταται ο αρμόδιος Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Ναυτιλίας και Αιγαίου. Έργο της είναι ο συντονισμός των συναρμόδιων Υπουργείων για τη διαμόρφωση των εθνικών θέσεων και προτεραιοτήτων, η παρακολούθηση των συναφών πολιτικών και νομοθετικών πρωτοβουλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και η προετοιμασία δράσεων με θαλάσσια διάσταση που άπτονται της Ολοκληρωμένης Θαλάσσιας Πολιτικής, η χρηματοδότηση και υλοποίηση των οποίων διενεργείται από τα καθ’ ύλην αρμόδια Υπουργεία.
β) Στην Επιτροπή συμμετέχουν εκπρόσωποι των Υπουργείων Εξωτερικών, Οικονομικών, Εθνικής Άμυνας, Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, Παιδείας, Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού, Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη, Τουρισμού και Ναυτιλίας και Αιγαίου. Με πρόσκληση του Προέδρου της μπορεί να καλούνται εκπρόσωποι άλλων δημόσιων και ιδιωτικών φορέων για την εκπλήρωση του έργου της.
γ) Με απόφαση των Υπουργών Εξωτερικών, Εθνικής Άμυνας και Ναυτιλίας και Αιγαίου συγκροτείται η Επιτροπή και καθορίζεται η λειτουργία της, καθώς και κάθε άλλο σχετικό θέμα.
4. Διάρθρωση:
(α) Στο Υπουργείο Ναυτιλίας και Αιγαίου ανήκουν η Γενική Γραμματεία Λιμένων, Λιμενικής Πολιτικής και Ναυτιλιακών Επενδύσεων, η οποία ιδρύεται δια του παρόντος και προέρχεται από την τροποποίηση και μετονομασία της Γενικής Γραμματείας Λιμένων και Λιμενικής Πολιτικής, η Γενική Γραμματεία Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής και το Λιμενικό Σώμα με το Αρχηγείο αυτού.
(β) Οι επιμέρους αρμοδιότητες και οργάνωση των υπηρεσιών και μονάδων του Υπουργείου καθορίζονται με διάταγμα, το οποίο εκδίδεται με πρόταση των Υπουργών Οικονομικών, Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης και Ναυτιλίας και Αιγαίου. Στο ως άνω διάταγμα, το οποίο αποτελεί τον Οργανισμό του Υπουργείου Ναυτιλίας και Αιγαίου, περιλαμβάνονται αναλυτικά οι ασκούμενες αρμοδιότητες των υπηρεσιών του Υπουργείου Ναυτιλίας και Αιγαίου, της Γενικής Γραμματείας Λιμένων, Λιμενικής Πολιτικής και Ναυτιλιακών Επενδύσεων, της Γενικής Γραμματείας Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής και του Λιμενικού Σώματος-Ελληνικής Ακτοφυλακής. Με το ίδιο διάταγμα μπορεί να ιδρύονται νέες διοικητικές μονάδες και όργανα, να καταργούνται, να συγχωνεύονται και να μετονομάζονται οι ήδη υπάρχουσες και να ανακατανέμονται ή να μεταβάλλονται οι αρμοδιότητες τους, πλην των θεμάτων εσωτερικής οργάνωσης και λειτουργίας εκείνων που ρυθμίζονται διαφορετικά με το παρόν, καθώς επίσης να ρυθμίζονται ζητήματα σχετικά με την τοποθέτηση του προσωπικού του Λιμενικού Σώματος-Ελληνικής Ακτοφυλακής και των πολιτικών υπαλλήλων του Υπουργείου Ναυτιλίας και Αιγαίου σε οργανικές θέσεις αυτού.
(γ) Συνιστάται Υπηρεσία Εκπαίδευσης Ναυτικών με αρμοδιότητα την παροχή και ανάπτυξη της ναυτικής εκπαίδευσης και πιστοποίησης των ναυτικών και τη διοίκηση και εποπτεία των Σχολών Εμπορικού Ναυτικού.
Επίσης, συνιστάται Διεύθυνση με αρμοδιότητα, μεταξύ άλλων, την εκπόνηση ή ανάθεση εκπόνησης μελετών και την κατασκευή ή βελτίωση των κτιριακών έργων ή εγκαταστάσεων που ανήκουν στο Δημόσιο και στεγάζουν υπηρεσίες του Υπουργείου Ναυτιλίας και Αιγαίου, συμπεριλαμβανομένων και αυτών των Δημοσίων Σχολών Εμπορικού Ναυτικού σε όλη την επικράτεια, σύμφωνα με τις διατάξεις της νομοθεσίας περί δημοσίων έργων. Με τις διατάξεις του διατάγματος του στοιχείου β΄ της παρούσας παραγράφου ρυθμίζονται τα ειδικότερα ζητήματα που αφορούν στην οργανωτική διάρθρωση και τις αρμοδιότητες της Διεύθυνσης αυτής, τα αρμόδια όργανα για τη λήψη αποφάσεων, καθώς και σε κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια για τη λειτουργία της.
Επίσης με το άρθρο 2 του ιδίου νόμου καθορίστηκε ότι το Υπουργείο Ναυτιλίας και Αιγαίου εποπτεύει, μέσω των αρμοδίων υπηρεσιών του, για όλα τα θέματα διοίκησης, λειτουργίας και ανάπτυξης, τους ακόλουθους φορείς και οργανισμούς:
α) Τους Οργανισμούς Λιμένων Α.Ε.
β) Τα Λιμενικά Ταμεία, αρμοδιότητας του Υπουργείου Ναυτιλίας και Αιγαίου.
γ) Τον Οίκο Ναύτου.
δ) Το Ναυτικό Επιμελητήριο Ελλάδος.
ε) Το Γραφείο Ευρέσεως Ναυτικής Εργασίας.
στ) Το Ινστιτούτο Ιστορίας Εμπορικής Ναυτιλίας.
ζ) Το Ταμείο Αρωγής Λιμενικού Σώματος.
η) Το Πλωτό Μουσείο Νεράιδα του άρθρου 4 του ν. 4081/2012 (Α΄ 184).
θ) Το Ερευνητικό Ινστιτούτο Νησιωτικής Πολιτικής, το οποίο προβλέπεται στο άρθρο 34 του ιδίου νόμου».
Σε ότι  αφορά το Λιμενικό Σώμα-Ελληνική Ακτοφυλακή σχετικές είναι οι διατάξεις του Κεφαλαίου Β΄ του εν λόγω Νόμου και ειδικότερα τα άρθρα 4 έως 8.
Στις παράγραφους 1 και 2 του άρθρου 4 με τίτλο «Νομική Φύση Λιμενικού Σώματος-Ελληνικής Ακτοφυλακής-Αρχηγείο και διάρθρωση υπηρεσιών Λιμενικού Σώματος-Ελληνικής Ακτοφυλακής» ορίζεται ότι:
 «1. Το Λιμενικό Σώμα-Ελληνική Ακτοφυλακή ανήκει στην οργανωτική δομή του Υπουργείου Ναυτιλίας και Αιγαίου και συμβάλλει, κατά την ειδικότερη αποστολή του, στην αποτελεσματική άσκηση των αρμοδιοτήτων αυτού.
2. Το Λιμενικό Σώμα-Ελληνική Ακτοφυλακή είναι ένοπλο Σώμα, στρατιωτικώς οργανωμένο, με αρμοδιότητες την ασφάλεια και την υποστήριξη της ναυτιλίας, το προσωπικό του οποίου έχει την ιδιότητα του στρατιωτικού, σύμφωνα με τον Στρατιωτικό Ποινικό Κώδικα (Σ.Π.Κ.). Στο προσωπικό του εφαρμόζονται οι διατάξεις που αφορούν στα άλλα ένοπλα Σώματα, εφόσον τούτο ορίζεται ειδικά από τις κείμενες διατάξεις, καθώς και οι διατάξεις του άρθρου 129 του Κώδικα Προσωπικού Λιμενικού Σώματος (Κ.Π.Λ.Σ.) που κυρώθηκε με το ν. 3079/2002 (Α΄ 311), όπως ισχύει».
Στην παράγραφο 4 επίσης ορίζεται ότι «το Αρχηγείο Λιμενικού Σώματος-Ελληνικής Ακτοφυλακής αποτελεί την ανώτατη επιτελική Υπηρεσία, με την οποία ο Αρχηγός του Λιμενικού Σώματος-Ελληνικής Ακτοφυλακής ασκεί τη διοίκηση του. Έργο του Αρχηγείου, ως προϊσταμένης αρχής των Κεντρικών και Περιφερειακών Υπηρεσιών που συγκροτούν το Λιμενικό Σώμα-Ελληνική Ακτοφυλακή, είναι η μέριμνα για την εκπλήρωση της αποστολής του Λιμενικού Σώματος-Ελληνικής Ακτοφυλακής, σύμφωνα με την πολιτική που ασκεί το Υπουργείο Ναυτιλίας και Αιγαίου».
Η αποστολή και οι αρμοδιότητες του Λ.Σ.-ΕΛ.ΑΚΤ.  καθορίζονται στο άρθρο 5 και έχουν ως ακολούθως:
1. Οι αρμοδιότητες του Λιμενικού Σώματος-Ελληνικής Ακτοφυλακής ασκούνται στο θαλάσσιο χώρο ευθύνης του, στα πλοία και στα πάσης φύσεως πλωτά ναυπηγήματα, στους δημόσιους και ιδιωτικούς λιμένες και στις λιμενικές ζώνες τους, όπως ειδικότερα καθορίζεται από τις κείμενες διατάξεις, ιδίως στο ν.δ. 444/1970 (Α΄ 39), στο άρθρο 29 του ν. 2971/ 2001 (Α΄ 285), στο άρθρο 12 του ν. 2289/1995 (Α΄ 27), όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 163 του ν. 4001/2011 (Α΄ 179) και όπως ισχύει, και πάντως, μόνο στους χώρους που η κείμενη νομοθεσία ορίζει ως χώρους αρμοδιότητάς του.
2. Στην αποστολή του Λιμενικού Σώματος-Ελληνικής Ακτοφυλακής και στο χώρο ευθύνης του περιλαμβάνονται ιδίως:
α. Η μέριμνα για την εξασφάλιση της δημόσιας τάξης που περιλαμβάνει την άσκηση γενικής αστυνόμευσης, τροχαίας και ελέγχου της αλιείας.
β. Η μέριμνα για την πρόληψη και καταστολή του εγκλήματος και ιδίως του οργανωμένου που περιλαμβάνει την άσκηση δημόσιας και κρατικής ασφάλειας.
γ. Η διαμόρφωση όρων και η εξασφάλιση συνθηκών ασφαλούς ναυσιπλοΐας (maritime safety), σε συνεργασία με τις Υπηρεσίες του Πολεμικού Ναυτικού για τα θέματα αρμοδιότητάς τους, ναυτικής ασφάλειας (maritime security), ασφαλούς διαχείρισης στα πλοία και τις λιμενικές εγκαταστάσεις, σύμφωνα με τις ισχύουσες Διεθνείς Συμβάσεις και Κανονισμούς και ο έλεγχος εφαρμογής του σχετικού θεσμικού πλαισίου.
δ. Η έρευνα και διάσωση στη θάλασσα.
ε. Η μέριμνα για την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος.
στ. Η λήψη μέτρων για την παρακολούθηση, την άσκηση αστυνόμευσης και τον έλεγχο των θαλάσσιων συνόρων.
ζ. Η παροχή υποστήριξης της ελληνικής εμπορικής ναυτιλίας.
η. Η παροχή υποστήριξης για τη διαμόρφωση κατάλληλου θεσμικού πλαισίου για τα ζητήματα σχετικά με τους όρους και τις συνθήκες εργασίας επί των πλοίων και την εκπαίδευση ναυτικών, καθώς και η παρακολούθηση της εφαρμογής του.
θ. Η παρακολούθηση των διεθνών εξελίξεων σε όλα τα θέματα που σχετίζονται με την εκτέλεση της αποστολής του και η συμμετοχή στις εργασίες των αντίστοιχων διεθνών οργανισμών και οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την υποστήριξη και προώθηση των ελληνικών θέσεων.
3. Για την εκτέλεση της αποστολής του, το Λιμενικό Σώμα-Ελληνική Ακτοφυλακή εφοδιάζεται με τα αναγκαία μέσα και τον εξοπλισμό, συνεργάζεται με Αρχές και υπηρεσίες του εσωτερικού ή και άλλων χωρών και συμμετέχει στα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή των διεθνών οργανισμών και φορέων για θέματα που αφορούν στην αποστολή του.
4. Οι υπηρεσίες του Λιμενικού Σώματος-Ελληνικής Ακτοφυλακής και το προσωπικό του τελούν σε διαρκή ετοιμότητα για την υλοποίηση της αποστολής του και βρίσκονται σε διατεταγμένη υπηρεσία, όταν καθίσταται αναγκαία η επέμβαση του. Συμμετέχουν στην αντιμετώπιση κάθε έκτακτης ανάγκης που προκύπτει από θεομηνίες και ατυχήματα ή άλλες καταστροφές σε συνεργασία με τις συναρμόδιες Αρχές και υπηρεσίες και συμβάλλουν στην ασφάλεια και άμυνα της χώρας, σύμφωνα ιδίως με το ν. 2292/1995 (Α΄ 35), όπως ισχύει».
Με την Απόφαση του Πρωθυπουργού Αριθ.Υ278/2013 (Β΄ 937) με  θέμα: «Σύσταση θέσεων Αναπληρωτών Υπουργών-Υφυπουργού», συστήθηκε μία θέση Αναπληρωτή Υπουργού στο υπουργείο Ναυτιλίας και Αιγαίου.

Συμπεράσματα
Σκοπός της έρευνας όπως αναφέρθηκε ήταν η περιγραφική και κριτική προσέγγιση της πορείας του Υ.Ε.Ν., ως αυτόνομου διοικητικού κυβερνητικού θεσμού από το έτος 1971 έως το έτος 2013. Ειδικότερα σκοπός ήταν να εξετασθεί αν η κατάτμηση των υπηρεσιών και αρμοδιοτήτων του Υ.Ε.Ν. σε άλλα υπουργεία, θα λειτουργούσε αρνητικά για το τρίπτυχο πλοίο, ναυτικός, πλοιοκτησία με βάση την εμπειρία παρεμφερούς διοικητικής μεταρρύθμισης που είχε πραγματοποιηθεί την περίοδο από το 1971 έως το 1973, πέραν της αύξησης του δημοσίου τομέα και της γραφειοκρατίας που θα επέφερε.
 Η έρευνα ξεκινάει με την παρουσίαση του ρόλου και των αρμοδιοτήτων  που επιτελούσε το Υ.Ε.Ν., προκειμένου να γίνουν κατανοητοί οι λόγοι σύστασης και παρουσίας του ως αυτόνομου διοικητικού κυβερνητικού θεσμού, θεσμού ο οποίος διαχειριζόταν το «ενιαίο αντικείμενο της θάλασσας».
Από την ανάλυση προέκυψε ότι ο αυτόνομος χαρακτήρας του συγκεκριμένου διοικητικού κυβερνητικού θεσμού, έχει απασχολήσει επιστήμονες και πολιτικούς. Παρόλο που το Υ.Ε.Ν. είχε υποστηρίξει και βοηθήσει την ελληνική ναυτιλία να αναπτυχθεί και να διαπρέψει παγκοσμίως, όπως επίσης έχει συμβάλει στην αποτελεσματική αστυνόμευση στις περιοχές δικαιοδοσίας του μέσω του Λ.Σ., έχει γίνει αντικείμενο πολλών μελετών που συνιστούσαν την κατάργηση του.
Σε κάθε περίπτωση οι μελέτες αυτές δεν αναφέρουν τα σημεία που είχε αποτύχει το Υ.Ε.Ν., ή ποια καθήκοντα που του είχαν ανατεθεί δεν τα εκτελούσε εποικοδομητικά, ή ποια θα ήταν η αποδεδειγμένη προστιθέμενη αξία των ασκούμενων διοικητικών μεταρρυθμίσεων σε αυτό με την κατάργηση του ή τη διάσπαση των αρμοδιοτήτων του.
Προφανώς επειδή η ελληνική δημόσια διοίκηση έχει επιλύσει (!) όλα τα προβλήματα που την ταλανίζουν, ασχολήθηκε με το Υ.Ε.Ν., ένα υπουργείο που συμβάλει δημιουργικά στην κυρίαρχη οικονομική δραστηριότητα της Χώρας μας τη ναυτιλία, αλλά παράλληλα συμβάλει και στην εσωτερική ασφάλεια της με την αστυνόμευση λιμένων, πλοίων και θαλάσσιου χώρου.
Σημαντικό ρόλο στην όλη μεθοδολογική προσέγγιση και συλλογιστική αυτής της έρευνας, κατέχει η περιγραφή-κριτική του διοικητικού κυβερνητικού εγχειρήματος από το 1971 έως το 1973 και από το έτος 1973 έως το έτος 1977, περίοδο που συστήθηκε για πρώτη φορά Αρχηγείο Λ.Σ. Στις περιόδους αυτές εφαρμόστηκαν όπως ειδικότερα αναλύεται στη μελέτη, οι θεωρίες που είχαν ήδη εφαρμοστεί δυστυχώς και την περίοδο από τον Οκτώβριο του 2009 έως τον Ιούνιο του 2012.
Το διοικητικό μεταρρυθμιστικό εγχείρημα την περίοδο από το 1971 έως το 1973 το οποίο απέτυχε, οδήγησε στην επανασύσταση του Υ.Ε.Ν. Επίσης και το Α.Λ.Σ. καταργήθηκε το 1977, καθώς όπως είχε συγκροτηθεί περιορίζοντας το Λ.Σ. μόνο σε αστυνομικά καθήκοντα-ρόλους, δε βοήθησε στην άσκηση ναυτιλιακών πολιτικών υποστήριξης της εμπορικής ναυτιλίας.
Παρόλα αυτά, σαράντα χρόνια μετά παρατηρείται να επανέρχονται εφαρμογές ατελέσφορων διοικητικών μεταρρυθμίσεων, οι οποίες έχουν δοκιμαστεί αρνητικά. Στην μελέτη αναπτύχθηκε η σχέση αυτή των ελληνικών κυβερνητικών σχημάτων με το Υ.Ε.Ν. και τις κατ΄ επανάληψη επανερχόμενες στην επικαιρότητα απόψεις που ζητούσαν την κατάργηση του.     
Από την έρευνα προκύπτουν τα εξής:
Πρώτο: Για λόγους αποτελεσματικότερης λειτουργίας  και συντονισμού του κυβερνητικού μηχανισμού, είναι όντως απαραίτητος ο περιορισμός του αριθμού των υπουργείων περίπου στα δεκαπέντε.
Δεύτερο: Στον περιορισμό αυτό δεν θα πρέπει να περιλαμβάνεται το Υ.Ε.Ν., το οποίο μάλιστα λόγω του ρόλου που διαδραματίζει η εμπορική ναυτιλία στην Ε.Ε. και στο διεθνή χώρο, θα πρέπει να βρίσκεται υψηλότερα στη σειρά της κυβερνητικής κατάταξης.
Η διοικητική μεταρρύθμιση που πραγματοποιήθηκε κατά την διάρκεια των ετών 2009-2012, κατόπιν συνεχών διοικητικών μεταβολών όπως αναλύεται στην μελέτη, κρίθηκε τουλάχιστον ανεπαρκής και πρόχειρη για τους εξής λόγους: 
1.- Δεν ευσταθεί το επιχείρημα ότι το νέο Σώμα ήτοι το Λ.Σ.-ΕΛ.ΑΚΤ. θα ασκούσε τις αρμοδιότητες του και θα ολοκλήρωνε το δομικό σχηματισμό του συστήματος εσωτερικής ασφάλειας και πολιτικής προστασίας, ώστε εφεξής υπό ενιαία πολιτική εποπτεία, συντονισμό και κατεύθυνση να εκπληρώνει αποτελεσματικότερα την αποστολή του, συμμετέχοντας ενεργά, ουσιαστικά και ισότιμα προς τα άλλα Σώματα ασφαλείας στην εκπλήρωση της αποστολής του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη (Υ.Π.τ.Π.). Ο λόγος είναι ότι το Λ.Σ. κλήθηκε να πράξει ότι έπρατε. Η υπαγωγή του σε ένα υπουργείο μαζί με τα υπόλοιπα Σώματα ασφαλείας, δεν το αναβάθμιζε ως προς την άσκηση των αρμοδιοτήτων του, καθώς αυτές αποτελούσαν τμήμα αυτών που ασκούσε στο παρελθόν. Επιπρόσθετα και σε άλλο υπουργείο να υπαγόταν το Λ.Σ. πάλι θα συμμετείχε στο σύστημα εσωτερικής ασφάλειας και θα υλοποιούσε τις πολιτικές ασφαλείας που θα καθόριζε η εκάστοτε κυβέρνηση.  
2.- Οι περιφερειακές υπηρεσίες του Λ.Σ. εξακολουθούσαν, σύμφωνα με το άρθρο 23 παράγραφος 7 του Ν. 3922/2011, να υλοποιούν πολιτικές οι οποίες δε σχετίζονταν με το σύστημα εσωτερικής ασφάλειας που εκλήθη να υπηρετήσει. Ειδικότερα υλοποιούσε πολιτικές του Υπουργείου Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας, δημιουργώντας διφυή υπόσταση υπαγωγής για ένα στρατιωτικά οργανωμένο Σώμα ασφαλείας. Η μελέτη των σχετικών διατάξεων που προαναφέρθηκαν δείχνει ότι τμήματα διευθύνσεων που κατά το παρελθόν είχαν ενιαίο αντικείμενο διασπάστηκαν σε δύο υπουργεία. Το ένα τμήμα το διαχειριζόταν το Υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας, αλλά σε περιφερειακό επίπεδο, οι Λιμενικές Αρχές σε ότι αφορά τις αρμοδιότητες του εν λόγω υπουργείου αναφέρονταν σε αυτό, καθώς δρούσαν στη συγκεκριμένη περίπτωση ως όργανα του  σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 6 του Π.Δ. 127/2011. Τις  λοιπές αρμοδιότητες τις διαχειριζόταν το Υ.Π.τ.Π. και σε περιφερειακό επίπεδο οι Λιμενικές Αρχές σε ότι αφορά τις αρμοδιότητες του εν λόγω υπουργείου αναφέρονταν σε αυτό καθώς στη συγκεκριμένη περίπτωση δρούσαν ως όργανα αυτού.
3.-Το προσωπικό του Λ.Σ. που υπηρετούσε στο Υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας σε έκτακτες περιπτώσεις θα υπαγόταν επιχειρησιακά στο Αρχηγείο Λ.Σ.-ΕΛ.ΑΚΤ. Ήταν μία νέα ρύθμιση, πρωτότυπη για την ελληνική δημόσια διοίκηση, σύμφωνα με την οποία στρατιωτικό προσωπικό δεν υπάγεταν έστω και προσωρινά στη φυσική ιεραρχική δομή του Σώματος στο οποίο ανήκει. Συγκεκριμένα στο άρθρο 23 παράγραφος 9 του Ν. 3922/2011, οριζόταν ότι το προσωπικό Λ.Σ.-ΕΛ.ΑΚΤ., θα στελέχωνε τις υπηρεσίες που αναφέρονταν στο άρθρο 29 παράγραφος 7  κατόπιν έκδοσης σχετικών Κ.Υ.Α.  για μέγιστο χρόνο δύο ετών.
 4.-Ο όρος Ελληνική Ακτοφυλακή που χρησιμοποιήθηκε παράλληλα με τον όρο Λιμενικό Σώμα δεν προσέδωσε κάτι νέο, καθώς καθήκοντα ακτοφυλακής το Λ.Σ. εκτελούσε και πριν τη διοικητική μεταρρύθμιση που επήλθε με τον Ν. 3922/2011.
5.- Το Λ.Σ. από της ιδρύσεως του ασχολείτο με θέματα ναυτιλίας. Όλη αυτή η τεχνογνωσία που είχε αποκτηθεί για 100 χρόνια περίπου θα παρέμενε αναξιοποίητη. Τονίζεται, ότι σήμερα στο Λ.Σ.-ΕΛ.ΑΚΤ. των 7.500 περίπου στελεχών, συγκαταλέγονται 489 κάτοχοι πανεπιστημιακών και πολυτεχνικών τίτλων, 356 κάτοχοι διπλωμάτων εμπορικού ναυτικού, 19 οικονομικοί αξιωματικοί και 141 κάτοχοι μεταπτυχιακών τίτλων (PhD, MSc), σε θέματα ειδικά σχετιζόμενα με τη ναυτιλιακή βιομηχανία (ναυτικό δίκαιο- κοινοτικό δίκαιο-ναυτιλιακές χρηματοδοτήσεις-διεθνείς σχέσεις). Για να καλυφθούν επομένως οι επιτελικές ανάγκες σχεδιασμού της ναυτιλιακής πολιτικής θα χρειάζονταν νέες προσλήψεις εξειδικευμένου προσωπικού. Επίσης το νέο προσωπικό που θα στελέχωνε αυτές τις θέσεις, θα χρειαζόταν κάποιο χρονικό διάστημα για να προσαρμοστεί και να αντιληφθεί το αντικείμενο της νέας εργασίας του. Αυτόματα ετίθετο το ερώτημα, αν η Χώρα σε τόσο δύσκολες οικονομικές συνθήκες άντεχε νέες προσλήψεις, και γενικότερα νέες μεταρρυθμίσεις σε συγκεκριμένους ευαίσθητους τομείς της ελληνικής οικονομίας που απαιτούν δαπάνες και χρόνο για να αποδειχτεί αν είναι αποτελεσματικές. Ακόμη τα στελέχη του Λ.Σ. ως στρατιωτικοί εργάζονται 24 ώρες το 24 ωρο για να καλύψουν τις ανάγκες της ελληνικής ναυτιλίας. Οι δημόσιοι υπάλληλοι θα το πράξουν αυτό και αν ναι με τι οικονομικό κόστος;     
6.- Υπηρεσίες όπως π.χ. οι Ακαδημίες Εμπορικού Ναυτικού (Α.Ε.Ν.) δε μεταφέρθηκαν στο υπουργείο Παιδείας αλλά στο Υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας, το Γραφείο Ευρέσεως Ναυτικής Εργασίας δε μεταφέρθηκε στο υπουργείο Εργασίας, η Διεύθυνση Θαλασσίων Συγκοινωνιών δε μεταφέρθηκε στο υπουργείο Μεταφορών κ.λπ. Όλα τα παραπάνω οδηγούν στο συμπέρασμα ότι κύριος σκοπός της διοικητικής μεταρρύθμισης, ήταν απλά και μόνο η απομάκρυνση του Λ.Σ. από τα θέματα της εμπορικής ναυτιλίας.
7.-Συγκροτήθηκαν τρεις γενικές γραμματείες και ένα Αρχηγείο. Δημιουργήθηκε έτσι ένας νέος αριθμός διευθύνσεων και υπηρεσιών πολύ μεγαλύτερος από αυτόν που υπήρχε όταν το Υ.Ε.Ν. ασκούσε συγκεκριμένες αρμοδιότητες.
Ειδικότερα, το «ενιαίο του αντικειμένου της θάλασσας» κατατμήθηκε σε δύο κυβερνητικούς θεσμούς και μεγεθύνθηκε ο δημόσιος τομέας με τη συγκρότηση νέων γραμματειών και υπηρεσιών, αυξάνοντας έτσι το κόστος λειτουργίας του και τη γραφειοκρατία: απαιτείτο πρόσληψη προσωπικού για την στελέχωση των θέσεων που δημιουργήθηκαν από την συγκρότηση του Αρχηγείου Λ.Σ.-ΕΛ.ΑΚΤ., απαιτείτο επίσης  χρόνος για εξειδίκευση υπαλλήλων σε νέα καθήκοντα και καθίστατο δύσκολος ο συντονισμός και η λειτουργία όλων των ανωτέρω διοικητικών σχηματισμών.
 Όλες αυτές οι αρμοδιότητες κατά το παρελθόν ασκούνταν από ένα μόνο υπουργείο, το Υ.Ε.Ν.Η πολυσύνθετη ιδιομορφία της ναυτιλιακής δραστηριότητας συνολικά διαπιστώνεται ότι δεν μπορεί να ενταχθεί σε απλές θεωρητικές ευθυγραμμίσεις και ότι στη Χώρα μας κρίνεται απαραίτητη η ύπαρξη ενός μόνο φορέα που να διαχειρίζεται το «ενιαίο του αντικειμένου της θάλασσας». 
8.- Ο λόγος ότι στην κατάργηση του Υ.Ε.Ν. συνετέλεσαν  και οι  «στενές σχέσεις μεταξύ εφοπλιστών και Λιμενικού Σώματος για τις οποίες εγείρονταν ερωτήματα σε ότι αφορά τα όρια και τη διαφανειά τους», δεν ευσταθούσε καθώς δεν γνωστοποιήθηκαν στοιχεία που να επιβεβαιώνουν τον ισχυρισμό αυτό.
Με βάση τα παραπάνω, προκύπτει από την έρευνα  ότι το Υ.Ε.Ν. έπρεπε να ανασυγκροτηθεί με τη μορφή που είχε όπως και συνέβη, ώστε να διασφαλιστεί η ομαλή λειτουργία «του ενιαίου αντικειμένου της θάλασσας». Επίσης θα έπρεπε να αναβαθμιστεί η θέση του στην ιεραρχία των υπουργείων, καταλαμβάνοντας την έβδομη θέση μετά τα υπουργεία Εθνικής Άμυνας, Εσωτερικών, Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Εξωτερικών, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων και Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων.
Η ιεράρχηση αυτή θα μπορούσε να γίνει με αξιολόγηση του τι έχει προσφέρει, τι προσφέρει και με ποια μέσα και το βασικότερο όλων είναι ότι αποτελεί το διοικητικό φορέα της μεγαλύτερης εμπορικής ναυτιλίας στην Ε.Ε. και πρώτης σε χωρητικότητα κόρων παγκόσμια. Στο πλαίσιο αυτό θεωρώ ότι θα ήταν πιο δόκιμος και ο χαρακτηρισμός του από υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας σε υπουργείο Θαλάσσιας Ασφάλειας, Ναυτιλίας και Ναυτιλιακής Πολιτικής.
Επίσης θα μπορούσε να εξεταστεί και το ενδεχόμενο να καταργηθεί το Υ.Ε.Ν., αλλά οι αρμοδιότητες που ασκούσε να εξακολουθήσουν να ασκούνται από το Λ.Σ. Στο τελευταίο θα έπρεπε να συσταθεί Αρχηγείο όπως και συστάθηκε, αλλά να περιλαμβάνονται σε αυτό όλες οι αρμοδιότητες ναυτιλιακής φύσεως που ασκούσε και όχι μόνο οι αστυνομικές. Ακολούθως το εν λόγω Σώμα θα μπορούσε κάλλιστα να υπαχθεί σε ένα υπουργείο. Με αυτόν τον τρόπο θα διαφυλάσσετο η ομαλή λειτουργία «του ενιαίου αντικειμένου της θάλασσας» και θα πραγματοποιείτο μείωση των υπουργείων χωρίς  τις  άστοχες και δαπανηρές πολιτικές, οι οποίες δεν απέδωσαν.
Στις 18/04/2013, ολοκληρώθηκε η ψήφιση του σχεδίου νόμου «Ανασυγκρότηση του Υπουργείου Ναυτιλίας και Αιγαίου και άλλες διατάξεις» [Ν.4150/2013 (Α΄ 102)]. Χρειάστηκαν τρία και πλέον χρόνια για να γίνει μια αναγκαία εκ των πραγμάτων διόρθωση για την αποκατάσταση του αυτονόητου, που αφορά την αποστολή και την οργάνωση του Λ.Σ. μέσω του Υ.Ε.Ν. Και αυτό αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι μεσολάβησαν πλήθος νομοθετημάτων, που δεν φάνηκαν ικανά να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα που προέκυψαν από την κατάργηση του τότε Υ.Ε.Ν.Α.Ν.Π. και τον διαμελισμό των αρμοδιοτήτων του Λ.Σ. σε διαφορετικά υπουργεία.
Το σύνολο σχεδόν των πτερύγων της Βουλής συμφώνησε για την αναγκαιότητα ύπαρξης αυτής της δομής του κράτους και υπερψήφισε την επανασύσταση του υπουργείου. Ακόμη αναγνώρισε ότι στη δομή αυτή το Λ.Σ. έχει πρωτεύοντα ρόλο και αυτός δε μπορεί να είναι άλλος από την παροχή των υπηρεσιών του στους δύο τομείς δράσης του, στη ναυτιλία και στην ασφάλεια. Η θέση αυτή προκύπτει και από την ανάλυση που πραγματοποιήθηκε στην έρευνα και βασίζεται στο άκρως επιτυχημένο μοντέλο του παρελθόντος.

Τρύφων Χαρ. Κοροντζής*
ΠΕΑΛΣ/ΛΙΜΕΝΙΚΗ ΡΟΤΑ




[1] Το παρόν συνοπτικό κείμενο αποτελεί συνοπτική παρουσίαση Μεταδιδακτορικής Έρευνας που εκπονήθηκε την περίοδο 2011-2014 στο τμήμα Δημόσιας Διοίκησης του Παντείου Πανεπιστημίου Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών υπό την επίβλεψη της Καθηγήτριας Μαγνήσαλης-Αδάμ Σοφίας.
* Διδάκτορος Δημοσίου Δικαίου Παντείου Πανεπιστημίου Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών
[2] Το Υ.Ε.Ν. ιδρύθηκε αρχικά ως υφυπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας με τον Α.Ν. 345/1936 (Α΄ 514) και αναβαθμίστηκε σε υπουργείο με τον  Α.Ν. 186/1945 (Α΄ 58).
[3] Το νομοθετικό πλαίσιο που περιγράφει την κατάργηση του Υ.Ε.Ν. και τη μεταφορά των αρμοδιοτήτων και υπηρεσιών του σε άλλα υπουργεία αναπτύσσεται-αναλύεται στο δεύτερο κεφάλαιο της παρούσας έρευνας.  
[4] Βλ. Ν. 3922/2011 (Α΄ 35), Π.Δ. 67/2011 (Α΄ 149),  Π.Δ. 85/2012 (Α΄ 141), Π.Δ. 94/2012 (Α΄ 149), Π.Δ. 98/2012 (Α΄ 160) και Ν. 4150/2013 (Α΄ 102).
[5] Για το θεσμικό ρόλο του Λ.Σ., γενικά βλ. Κοροντζής Τρ,. Ο θεσμικός ρόλος του Λιμενικού Σώματος, Δ.Δ., τμήματος Δημόσιας Διοίκησης, Παντείου Πανεπιστημίου Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών, Αθήνα, 2011.
[6] Η ανάπτυξη της έρευνας στηρίχθηκε στην αξιοποίηση της υπάρχουσας  βιβλιογραφίας, νομοθεσίας καθώς και αρθρογραφίας στον περιοδικό και ημερήσιο τύπο, στον οποίο αποτυπώνονται απόψεις από στελέχη ιδιωτικών και δημόσιων φορέων που αφορούν τη διοικητική εξέλιξη του συγκεκριμένου   υπουργείου.
[7] Για τη συμβολή της εμπορικής ναυτιλίας βλ. Ημερίδα 28ης Μαϊου 2012 με θέμα: Η Εμπορική Ναυτιλία ως πυλώνας της εθνικής μας οικονομίας, Εθνικές Επάλξεις, τεύχος 100, Απρίλιος-Ιούνιος 2012, σ.σ. 34-45 και Τσαμόπουλος Μ., Κυρίαρχη η ελληνική ναυτιλία εν μέσω ύφεσης, Weekend της 08-09/09/2012,  σ. 17.
[8] Ο Αντωνιάδης Ξ., σε άρθρο του στα Ναυτικά Χρονικά, με τίτλο «Ο ενιαίος φορεύς της ναυτιλίας», [αριθ. 1202/961, 1/7/1985, σ. 11] τονίζει ότι «….......η συγκέντρωση όλων των ζητημάτων που αφορούν το εμπορικό ναυτικό σε μία ενιαία διοικητική υπηρεσία υπήρξε ανέκαθεν το βάθρο της διοικητικής ναυτιλιακής οργανώσεως. Ακόμη και όταν ήταν ένα απλό τμήμα ή μια μικρή διεύθυνση, η εμπορική ναυτιλία ποτέ δεν γνώρισε διάσπαση των αρμοδιοτήτων της. Μπορεί να μεταφερόταν κατά καιρούς από το Υπουργείο Ναυτικών στο Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας, αλλά η μεταφορά ή η υπαγωγή αφορούσε το σύνολο των ναυτιλιακών υπηρεσιών και αρμοδιοτήτων, μέχρις ότου συγκεντρώθηκαν σε χωριστό υπουργείο, του οποίου η ίδρυση χαιρετίστηκε σαν «πρωταρχική προϋπόθεση της κρατικής δια την ναυτιλία μερίμνης»…..........».
Στο ίδιο περιοδικό επίσης αναφέρεται ότι «.......….κανείς βέβαια δεν αμφισβητεί ότι η ναυτιλία αποτελεί εθνικοοικονομικό παράγοντα. Αλλά λόγω της ιδιομορφίας της η έδρα της πρέπει να παραμείνει στον Πειραιά και επικεφαλής να είναι πολιτικό πρόσωπο με δυνατότητα λήψεως άμεσων αποφάσεων για να αντιμετωπίζονται με την ταχύτητα που επιβάλλεται τα πολλαπλά και επείγοντα προβλήματα και να υπάρχει πλήρης συντονισμός, ικανός να εναρμονίζει τις διάφορες «καθ΄ ύλην» αρμοδιότητες που έχουν όλες κοινό παρονομαστή το πλοίο και τον ναυτικό............».
Βλ. Προέχει η διάσωση του υπό ελληνική σημαία στόλου, Ναυτικά Χρονικά, αριθ. 1203/962, 15/7/1985, σ. 1, Ο διοικητικός φορέας, αριθ. 1203/962, 15/7/1985 σ. 2 και Αποστολόπουλος Γ., Η διάσπαση του Υ.Ε.Ν. και η υπαγωγή του Λ.Σ. σε άλλο φορέα, Ναυτικά Χρονικά, αριθ. 1203/962, 15/7/1985, σ.σ. 9-11.
[9] Βλ. απόφαση αριθ. 0926 από 4/2/1955 του Υπουργού Εθνικής Άμυνας και Αντιπροέδρου Παναγιώτη Κανελλόπουλου με θέμα «Λιμενικόν Σώμα», πόρισμα Κ. Δόβα-Αρχηγού Γ.Ε.ΕΘ.Α. επί της υποθέσεως του Λ.Σ., απόφαση αριθ. 62563 από 16/06/1954 του Προέδρου της Κυβερνήσεως Στρατάρχου Παπάγου «Σύστασις Επιτροπής προς μελέτην συγχωνεύσεως ομοειδών Ναυτικών Υπηρεσιών», Πράξη αριθ. 435/4-3-1955 του Υπουργικού Συμβουλίου.
Βλ. επίσης το από 1/7/1954 ΥΠΟΜΝΗΜΑ του Υπουργού Εμπορικής Ναυτιλίας Γ. Βογιατζή επί της αριθ. 62563/16-06-1954 αποφάσεως του Προέδρου της Κυβερνήσεως Στρατάρχου Παπάγου «Σύστασις Επιτροπής προς μελέτην συγχωνεύσεως ομοειδών Ναυτικών Υπηρεσιών». Στο εν λόγω Υπόμνημα απαριθμούνται οι λόγοι για τους οποίους δεν πρέπει να καταργηθεί το Υ.Ε.Ν., ενώ τελειώνει με την εξής διατύπωση: «Αντιθέτως εκ  των προεκτεθέντων προκύπτει ότι η καλυτέρα και ορθολογικοτέρα διοικητική διάρθρωσις προς επίτευξη μείζονος αποδόσεως, επιτυγχανόμενης, ως ελέγχθη, δια της εφαρμογής της αρχής του ενιαίου της διοικήσεως, είναι η περιλαμβανομένη εις την ως άνω απόφασιν Δευτέρα (ΙΙ) λύσις, τουτέστι της διατηρήσεως του Υπουργείου Εμπορ. Ναυτιλίας με την σημερινήν του αποστολήν και υπαγωγής εις αυτό εν καιρώ των ομοειδών Υπηρεσιών των εκτελουσών οικονομικόν και αστυνομικόν έλεγχον και των εξυπηρετουσών την Εμπορικήν Ναυτιλίαν.
Είναι ανάγκη να τονισθή ιδιαιτέρως ότι καίτοι οι θεσμοί του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας και του Λιμενικού Σώματος ετέθησαν κατ΄ επανάληψιν υπό δοκιμασίαν και κρίσιν πάντοτε τελικώς ανεγνωρίσθησαν ως θεσμοί διατηρητέοι εξ΄ αυτής ταύτης της ανάγκης των πραγμάτων. Αι συνεχείς όμως συζητήσεις επί του θέματος έχουν το δυσάρεστον αποτέλεσμα της ζημιάς της Εθνικής υποθέσεως της Ναυτιλίας καθ΄ όσον κλονίζουσι και υπεσκάπτουσι την υπόστασιν, λειτουργίαν και δράσιν του τεταγμένου προς εξυπηρέτησιν αυτής κρατικού μηχανισμού δι ΄ο και επιβάλλεται όπως ληφθή απόφασις εφαρμογής ολοκληρωμένης, ως εκτίθενται ανωτέρω, της δευτέρα λύσεως». Συνημμένα στο εν λόγω Υπόμνημα επισυνάπτονται αποσπάσματα αιτιολογικής εκθέσεως Ναυάρχου Π. Κουντουριώτη και Κοινοβουλευτικής Επιτροπής και σημείωμα περί οργανώσεως της Αμερικανικής Ακτοφυλακής.     
[10] Βλ. Εκθέσεις εμπειρογνωμόνων για τη δημόσια διοίκηση 1950-1998, , επιμέλεια Α. Μακρυδημήτρης-Ν.Μιχαλόπουλος, Παπαζήσης, Αθήνα, 2000, σ.σ. 349, 357-358, 346-347.
[11] Βλ. Εκθέσεις εμπειρογνωμόνων για τη δημόσια διοίκηση 1950-1998,ό.π., σ. 337.
[12]  Βλ. Εκθέσεις εμπειρογνωμόνων για τη δημόσια διοίκηση 1950-1998,ό.π., σ. 336.
[13] Βλ. Χατζόπουλος Α., ΑΛΜΑ Επαναστατική διακυβέρνηση, εφημερίδα ΕΘΝΟΣ  της 4/7/1985, σ.σ. 1-2,  Χατζόπουλος Α., 22-5+1: Η νέα ταυτότητα, εφημερίδα ΕΘΝΟΣ, της 4/7/1985, σ. 14, εφημερίδα Καθημερινή, της 6/6/1985, Κυβερνητικό ξεκίνημα με περίεργη απραξία, σ.σ. 1και 3, Πηγαδάς Ν.,-Μαρδά Κ., Πρώτη υποχώρηση της κυβέρνησης και Οι απειλές των εφοπλιστών, εφημερίδα ΕΘΝΟΣ της 10/7/1985, σ.σ. 1-2, Μαρδά Κ.,-Μαυρογένη Δ., Έτσι σώθηκε ένα υπουργείο, ΕΘΝΟΣ της 10/7/1985 σ.σ. 14-15, Αθανασόπουλος Δ., Κυβέρνηση και Κυβερνητικά Όργανα, Αντ. Ν.Σάκκουλας, Αθήνα-Κομοτηνή, 1986, σ. 213 και Αργώ, Το περιπετειώδες ΥΕΝ, το αντιλεγόμενο Λ.Σ., τεύχος 240, 9/1985, σ.σ. 4-28, Πρακτικά της Βουλής, 9/7/1985, σ.σ. 109, 111, 123-124, 12/7/1985 σ.σ. 212, 214, 216, 222 και 10/7/1985, σ.σ. 145-146, Αργώ, Το περιπετειώδες ΥΕΝ, το αντιλεγόμενο Λ.Σ., τεύχος 240, 9/1985, σ.σ. 4-28, Χατζόπουλος Α., Υπόθεση Αρσένη το ενδιαφέρον του μεγάλου κεφαλαίου, εφημερίδα ΕΘΝΟΣ της 23/7/1985, σ.σ. 1 και 2 και  Αργώ, Το περιπετειώδες ΥΕΝ, το αντιλεγόμενο Λ.Σ., τεύχος 240, 9/1985, σ.σ. 4-25, Χατζόπουλος Α., Τριανδρία πιο ισχυρή, εφημερίδα ΕΘΝΟΣ της 26/7/1985, σ.σ. 1 και 2 και Γάτος Γ., Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας, ένας άταφος νεκρός εφημερίδα ΕΘΝΟΣ της 24/7/1985, σ.σ.7-8,  Ράνης Σπ., Η ελληνική κοστ γκαρντ, Αργώ τεύχος 235, 3/1985, σ.σ. 36-37 και σ. 50, Αργώ, Προσοχή στην παγίδα του «φαύλου κύκλου», τεύχος 237, 5/1985, σ.σ. 40-42, Ναυτικά Χρονικά, Η υπαγωγή υπό κοινό υπουργό και φορέα, Στη σωστή διάσταση, αριθ. 1201/960, 15/6/1985, σ.σ. 1-2, Αργώ, Οι πολιτικές εξελίξεις και οι επιπτώσεις τους στη ναυτιλία, 6/1985, σ.σ. 6 -7, Ναυτικά Χρονικά, Προέχει η διάσωση του υπό ελληνική σημαία στόλου, αριθ. 1203/962, 15/7/1985, σ. 1 και  Ο διοικητικός φορέας σ. 2, Αργώ, Σκεπτικισμός για την υποβάθμιση του διοικητικού φορέα της ναυτιλίας, την πολιτικοποίηση του και την απομάκρυνση του Λ.Σ., τεύχος 239, 7/1985, σ. 11, Ναυτικά Χρονικά, Η ώρα του εφοπλισμού, Συναίνεση, Πολυυπουργείο αλλά τελευταίο στη σειρά, αριθ. 1204/963, 1/9/1985, σ.σ. 1-2, Ναυτικά Χρονικά, Οι κυβερνητικοί στόχοι,  αριθ. 1207/966, 15/9/1985, σ. 1 και Φουστάνος Γ.,  Εθνική Οικονομία και Εμπορική Ναυτιλία,  1207/966, 15/9/1985, σ.σ. 9-10, Αργώ, Τι γίνεται και τι δεν γίνεται στο Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας, τεύχος 241, 9/1985, σ.σ. 30-31, Φουστάνος Γ.,Ναυτικά Χρονικά, Σταθερά λανθασμένη η κρατική πολιτική έναντι της ναυτιλίας επί έναν αιώνα, αριθ. 1206/965, 1/9/1985, σ.σ. 11-12 και Των οικιών ημών..…, αριθ. 1208/967, 1/10/1985, σ. 1.
[14]  Βλ. Εκθέσεις εμπειρογνωμόνων για τη δημόσια διοίκηση 1950-1998, ό.π., σ. 497.
[15] Βλ. Εκθέσεις εμπειρογνωμόνων για τη δημόσια διοίκηση 1950-1998, ό.π., σ. 567.
[16] Βλ. Βλ. Κούρτης Κ.,Προβλήματα οργανώσεως και λειτουργίας της δημόσιας διοικήσεως εν Ελλάδι, Αθήνα, 1978, σ.σ. 51-54 και επίσης βλ. Σωτηρέλης Γ., Επιτελικό κράτος, η νέα μεγάλη πρόκληση, εφημερίδα Ο Κόσμος του Επενδυτή, της 02-03/10/2010, σ. 22 και Καλλίρη Φ., Η διαφθορά μας στοιχίζει 14 δισ. Ετησίως, εφημερίδα Καθημερινή της 30/11/2012, σ. 5.
Σημειώνεται ότι για τον καλύτερο συντονισμό των δράσεων για την εφαρμογή του κυβερνητικού έργου και ειδικότερα τον προγραμματισμό, την οργάνωση, την παρακολούθηση, το συντονισμό μεταξύ των υπουργείων, την επίλυση τυχόν διαφωνιών ιδίως αυτών που προκύπτουν λόγω συναρμοδιότητας υπουργείων, τη διασφάλιση της συνεκτικότητας του κυβερνητικού έργου και τον έλεγχο και την εκτέλεση του, σύμφωνα με τις αποφάσεις των κυβερνητικών οργάνων, συστήθηκε σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 4109/2013 (Α΄ 16), Γενική Γραμματεία για το συντονισμό του κυβερνητικού έργου (άρθρα 14-25). Επίσης στην αποστολή της περιλαμβάνεται και η εποπτεία και προώθηση δράσεων απλούστευσης διαδικασιών, καθώς και η τεκμηρίωση και τήρηση των αρχείων, Μακρυδημήτρης Α., Κράτος και κοινωνία πολιτών, Μεταμεσονύκτιες εκδόσεις, Αθήνα 2006, σ.σ. 130-132, Αθανασόπουλος Δ., Κυβέρνηση και Κυβερνητικά Όργανα, Α. Σάκκουλας, Αθήνα-Κομοτηνή, 1986, σ. 67, Θεοφανίδης Σ., Πως θα γίνετε καλύτερος πρωθυπουργός, υπουργός, διοικητής, Παπαζήσης, Αθήνα, 1986, σ.σ. 138.
Βλ. Korontzis Tr., Penal, disciplinary and civil responsibility of the Hellenic Coast Guard personnel, International Journal of Humanities and Social Science, Vol. 2, issue 9, May 2012, p.p.174-185 και του ιδίου,  Public order and security institutions competences which determine the working action framework of their officials. The case of Hellenic Coast Guard personnel, Journalof Law and Politics, Vol. 5, No. 4, December 2012, p.p. 50-68, Αγωνία 6 ναυάρχων για το Λιμενικό, εφημερίδα Καθημερινή της 2/10/2002, διαθέσιμο στην ιστοσελίδα http://news.kathimerini.gr/4dcgi/w_articles_politics_2_02/10/2002_39475 (τελευταία επίσκεψη την 23/12/2012), σημείωμα σύνταξης περιοδικού  ΝΕΑ ΠΛΕΥΣΗ  τεύχος 3/2003, Καπράνος Δ., Στο κενό τα σενάρια για κατάργηση του υπουργείου Ναυτιλίας, εφημερίδα Καθημερινή, της 11/01/2001, διαθέσιμο στην ιστοσελίδα http:news.kathimerini.gr/4dcgi/-W-articles-ELL-2-11/01/01_I7065008=01&01-0101 (τελευταία επίκεψη την 23/12/2012), Ζιανίκας Χ.,  Η αστυνομία σήμερα, Αθήνα, 1990, σ. 225, Βλ. Αργώ, Πρώτοι σε στόλο και σε ναυπηγήσεις, τεύχος 414, 6/2000, σ.σ. 10-12 και Λιμενικά Χρονικά, Η ελληνόκτητη ναυτιλία, πάντα πρώτη ανά τον κόσμο, τεύχος 41, 10/2000, σ. 16, Αργώ, Υπουργείο για ποια ναυτιλία, 2/2001 και Ναυτικά Χρονικά, άρθρο του Σίμου Σ., αριθ. 37,4/2001 και Υπάρχουν πολιτικές προεκτάσεις, Το ΥΕΝ και η σημασία του, αριθ. 34, 1/2001, σ.σ. 16-17 και Κοροντζή Τρ., Διοικητικές Κυβερνητικές Μεταρρυθμίσεις. Η περίπτωση του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας, Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής (ΥΕΝΑΝΠ), Διοικητική Ενημέρωση (τριμηνιαία επιθεώρηση διοικητικής επιστήμης), τεύχος 52, Οκτώβριος- Νοέμβριος- Δεκέμβριος 2009, σ.σ. 31-57.
[17] Βλ. www.dee.gr (τελευταία επίσκεψη την 01/04/2013). 
[18]  Βλ.  Αθανασόπουλος Δ.,  ό.π., σ.σ. 63-64.
[19]  Βλ. Αθανασόπουλος Δ.,  ό.π., σ.σ. 67 και 212.
[20] Βλ. Πρέπει να διαμελιστεί το Υ.Ε.Ν.;, εφημερίδα Καθημερινή της 7/5/1985, σ. 4.
[21] Βλ.αναλυτικά Κοροντζή Τρ. (2009), «Διοικητικές Κυβερνητικές Μεταρρυθμίσεις. Η περίπτωση του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας, Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής (ΥΕΝΑΝΠ)» περιοδικό  ΄΄Διοικητική Ενημέρωση΄΄ (τριμηνιαία επιθεώρηση διοικητικής επιστήμης), τεύχος  52, σ.σ.  36-42. 
[22] Βλ. Κοροντζή Τρ. (2005), «ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΝΑΥΤΙΛΙΑΣ & ΛΙΜΕΝΙΚΟ ΣΩΜΑ. Κριτική θεώρηση Οργανισμών Υ.Ε.Ν. - Προτάσεις Διοικητικής Μεταρρύθμισης», περιοδικό ΄΄Διοικητική Ενημέρωση΄΄ (τριμηνιαία επιθεώρηση διοικητικής επιστήμης), τεύχος 32, σ.σ. 107-112.
[23]  Βλ. Κοροντζή Τρ.  (2009), «Διοικητικές Κυβερνητικές Μεταρρυθμίσεις. Η περίπτωση του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας, Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής (ΥΕΝΑΝΠ)», ό.π.,  σ.σ. 42-47.
[24] Βλ. ΜΕΛΕΤΗ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΛΙΜΕΝΩΝ, ΦΑΣΗ 3, ΤΕΛΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ, Διοίκηση και Οργάνωση, Γραφείο Δοξιάδη –Σύμβουλοι για ανάπτυξη και οικιστική Α.Ε., Ιανουάριος 1985, παρ.81και 82.
[25] Βλ. αριθ. Ε 40/14-01-1988 επιστολή του υπουργού Εμπορικής Ναυτιλίας Ε. Γιαννόπουλου προς τον Πρωθυπουργό Α. Παπανδρέου.
[26] Βλ. Κοροντζή Τρ. (2010), «Λιμενικό Σώμα και διοικητικοί πειραματισμοί», περιοδικό ΄΄Δημόσιος Τομέας΄΄, τεύχος 269,  σ.σ. 33-35.
[27] Βλ. Μαλέρμπας Μ., Ναυτιλιακή πολιτική και οικονομία: ίδρυση υπουργείου Ναυτιλίας, Ναυτικά Χρονικά, τεύχος 152, 08-09/2012, σ.σ.  18-23. Επίσης για την νέα δομή του Υ.Ν.Α. βλ. ομιλία Υπουργού Ν.Α. Κωστή Μουσουρούλη καθώς του παραλαμβάνοντος Αρχηγού Λ.Σ.-ΕΛ.ΑΚΤ. Αντιναυάρχου Λ.Σ. Μπαντιά Δημητρίου την 25/07/2012, διαθέσιμες στην ιστοσελίδα http://www.hcg.gr/node/3051  (τελευταία επίσκεψη την 23/02/2013).
[28] Βλ. Κοροντζής Τρ.,Οργανισμός Υπουργείου Ναυτιλίας και Αιγαίου, Λιμενική Ρότα, τεύχος 10, Ιούλιος-Αύγουστος-Σεππτέμβριος 2012, σ.σ. 56-57. Βλ. επίσης Κυβερνητικό Συμβούλιο Μεταρρύθμισης,  Μεταρρυθμιστικές δράσεις του Υπουργείου Ναυτιλίας και Αιγαίου, Αθήνα 01 Μαρτίου 2013, διαθέσιμο στην ιστοσελίδα
[29] Βλ. αναλυτικά Αιτιολογική Έκθεση στο Σχέδιο Νόμου «Ανασυγκρότηση του Υπουργείου Ναυτιλίας και Αιγαίου και άλλες διατάξεις» διαθέσιμη στην ιστοσελίδα
http://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/c8827c35-4399-4fbb-8ea6-aebdc768f4f7/Αιτιολογική%20Έκθεση%20ΣΝ%20ΥΠ%20Ναυτιλίας%20και%20Αιγαίου.pdf, Έκθεση Αξιολόγησης Συνεπειών Ρυθμίσεων στο σχέδιο νόμου «Ανασυγκρότηση του Υπουργείου Ναυτιλίας και Αιγαίου και άλλες διατάξεις» διαθέσιμη στην ιστοσελίδα http://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/c8827c35-4399-4fbb-8ea6-aebdc768f4f7/Έκθεση%20Συνεπειών%20ΣΝ%20ΥΠ%20Ναυτιλίας%20και%20Αιγαίου.pdf, ΕΚΘΕΣΗ ΕΠΙ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΥ «Ανασυγκρότηση του Υπουργείου Ναυτιλίας και Αιγαίου και άλλες διατάξεις», διαθέσιμη στην ιστοσελίδα http://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/c8827c35-4399-4fbb-8ea6-aebdc768f4f7/Δημόσια%20Διαβούλευση%20ΣΝ%20ΥΠ%20ναυτιλίας%20και%20Αιγαίου.pdf, Έκθεση της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής διαθέσιμη στην ιστοσελίδα http://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/7b24652e-78eb-4807-9d68-e9a5d4576eff/a-aigaion-epi.pdf και όλο ειδικότερα όλα τα αποτελέσματα της Κοινοβουλευτικής Διαδικασίας στην ιστοσελίδα http://www.hellenicparliament.gr/Nomothetiko-Ergo/Anazitisi-Nomothetikou-Ergou?law_id=a150f57d-5630-4974-851d-6564ea1144db  (τελευταίες επισκέψεις την 27/04/2013).
Επίσης ομιλία Υπουργού Ναυτιλίας και Αιγαίου, Κωστή Μουσουρούλη, στη συνεδρίαση της Διαρκούς Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής την 02/04/2013, διαθέσιμη στην ιστοσελίδα   http://www.hcg.gr/node/4573 (τελευταία επίσκεψη την 24/02/2013). Στην εν λόγω ομιλία και δη για την σχέση Υ.Ν.Α. και Λ.Σ. ο υπουργός Ναυτιλίας και Αιγαίου Μουσουρούλης Κωνσταντίνος μεταξύ άλλων ανέφερε τα εξής:
«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η σύσταση του Υπουργείου Ναυτιλίας και Αιγαίου δεν ήταν μια πολυτέλεια, ήταν μια αναγκαιότητα η οποία επιβεβαιώνεται στην πράξη κάθε μέρα, ακόμα και σήμερα. Ως προς τη σκοπιμότητα της, αυτή τεκμηριώνεται από το γεγονός ότι από τον Οκτώβριο του 2009 μέχρι την επανασύσταση του Υπουργείου, χρειάστηκαν 9 Προεδρικά Διατάγματα για να μπορέσει στοιχειωδώς να λειτουργήσει το Υπουργείο.
Η δομή και η στελέχωση του Λιμενικού Σώματος, είναι σαφές και αναγνωρισμένο εδώ και εκατό χρόνια, ότι είναι σε θέση να παρέχει υπηρεσίες επί 24ωρου βάσεως στο πλοίο, στην επιχειρηματικότητα και στο ναυτικό. Το Λιμενικό Σώμα, με το ν. 3922/2011, απέκτησε μια καινούργια δομή, μέσα στην οποία υπήρχαν και θετικά στοιχεία, τα οποία εμείς σε καμία περίπτωση δεν επιθυμούμε να ανατρέψουμε. Για παράδειγμα, η σύσταση του Αρχηγείου.
Στόχος μας, μέσα από αυτό το νομοσχέδιο, είναι η ενδυνάμωση του Λιμενικού Σώματος με σκοπό την αποδοτικότερη λειτουργία του. Με το σχέδιο νόμου αποσαφηνίζεται τόσο η αποστολή του Υπουργείου και προσδιορίζονται δομές και αρμοδιότητες, όσο και του Λιμενικού Σώματος.
Εμείς πιστεύουμε ότι το Υπουργείο χρειάζεται ένα ενιαίο Λιμενικό Σώμα ακριβώς για να εξυπηρετήσει τις δημόσιες πολιτικές. Μια από αυτές είναι και ο έλεγχος της ναυτιλιακής δραστηριότητας, ως άσκησης τόσο προληπτικής όσο και κατασταλτικής αστυνομικής δράσης. Ασφαλώς η άλλη είναι η υποστήριξη της ελληνικής εμπορικής ναυτιλίας, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό, από το Λιμενικό Σώμα, ως εξειδικευμένου προς τούτο φορέα.
Θέλω, με αφορμή τα ζητήματα αστυνόμευσης, να σας πω και να βεβαιώσω ότι τα αποτελέσματα από την επανασύσταση του Υπουργείου, όσον αφορά στη δίωξη ναρκωτικών, την καταπολέμηση του εγκλήματος στα λιμάνια, σε παράκτιες περιοχές και γενικότερα στο θαλάσσιο χώρο, είναι πολύ καλύτερα από αυτά που είχαν καταγραφεί κατά τη διάρκεια των προηγούμενων ετών, όπου το Λιμενικό Σώμα διοικητικά υπαγόταν στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη.
Θέλω στο σημείο αυτό να σταθώ στις αρμοδιότητες του Λιμενικού Σώματος, τη διάρθρωση των υπηρεσιών και τη διοίκηση τους και να σας πω ότι στην ουσία επαναλαμβάνονται οι διατάξεις του ν. 3922/2011. Απλώς αναδιοργανώνονται, χωρίς, προφανώς, να αλλοιώνεται το περιεχόμενό τους, οι ισχύουσες θεσμικές αρμοδιότητες αστυνόμευσης, δημόσιας τάξης, ασφάλειας, ασφαλούς ναυσιπλοΐας, έρευνας, διάσωσης, προστασίας του θαλάσσιου περιβάλλοντος κλπ, όπως ακριβώς διατυπώνονται στο άρθρο 2 του ν. 3922/2011 με την προσθήκη αρμοδιοτήτων όσον αφορά στην υποστήριξη της ελληνικής εμπορικής ναυτιλίας.
Είναι σαφές και το λέω αυτό και για την κυρία Ξηροτύρη, ότι η εξειδίκευση των αρμοδιοτήτων θα γίνει με Προεδρικό Διάταγμα. Δεν μπορεί και δεν πρέπει να αποτυπωθεί στο νόμο η εσωτερική οργάνωση των γενικών γραμματειών. Είναι ζητήματα που σωστό είναι να αντιμετωπιστούν στο Π.Δ. Η απλή παράθεση ή επανάληψη του τι ακριβώς περιλαμβάνει η αρμοδιότητα της αστυνόμευσης, της δημόσιας τάξης και ασφάλειας, όπως γινόταν στο ν. 3922, δεν ήταν σκόπιμη νομοτεχνικά, γιατί το νομοσχέδιο έχει τον τίτλο: «Ανασυγκρότηση του Υπουργείου Ναυτιλίας και Αιγαίου» και όχι σύσταση του Αρχηγείου του Λιμενικού Σώματος. Ήμουν σαφής.
Ένας επιπλέον λόγος είναι το ότι την εποχή που σχεδιάστηκε και ψηφίστηκε ο ν. 3922, το Αρχηγείο υπαγόταν στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Κατά τα λοιπά, τόσο το Αρχηγείο όσο και οι σχετικές προβλέψεις που το αφορούν, θα αντιμετωπιστούν και θα αναπτυχθούν στο Π.Δ.».
Για τις συζητήσεις στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, βλ. ΙΕ΄ ΠΕΡΙΟΔΟΣ (ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ), Σύνοδος: Α', Συνεδρίαση: ΡΞΣΤ΄ 16/04/2013 διαθέσιμη στην ιστοσελίδα http://www.hellenicparliament.gr/Praktika/Synedriaseis-Olomeleias?sessionRecord=fc7a1359-7394-46aa-a3c3-155efac99f5d, ΙΕ΄ ΠΕΡΙΟΔΟΣ (ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ), Σύνοδος: Α', Συνεδρίαση: ΡΞΖ΄ 17/04/2013 διαθέσιμη στην ιστοσελίδα http://www.hellenicparliament.gr/Praktika/Synedriaseis-Olomeleias?sessionRecord=1c41902e-1cab-484e-a331-4b8ec37dd46c και ΙΕ΄ ΠΕΡΙΟΔΟΣ (ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ), Σύνοδος: Α', Συνεδρίαση: ΡΞΗ' 18/04/2013 διαθέσιμη στην ιστοσελίδα http://www.hellenicparliament.gr/Praktika/Synedriaseis-Olomeleias?sessionRecord=ea4b53e2-4d2e-4890-9843-c1f54c225b71.
Για τις αντιδράσεις στο νέο νόμο και την επιχειρηματολογία της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Υπαλλήλων Υ.Ε.Ν. (Π.Ο.Υ.Ε.Ν.), βλ. http://peiratikoreportaz.blogspot.nl/2013/03/3_4632.html#more. Επίσης για τελικές προτάσεις της Πανελλήνιας Ένωσης Αξιωματικών Λιμενικού Σώματος (Π.Ε.Α.Λ.Σ.), βλ. Ανακοίνωση 15/13 από 26/03/2013 διαθέσιμη στην ιστοσελίδα  http://www.peals.gr/, Λιμενική Ρότα, τεύχος 12, Ιανουάριος-Φεβρουάριος-Μάρτιος 2013, σ.σ. 1-9, καθώς επίσης και για τις προτάσεις της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενώσεως Προσωπικού Λιμενικού Σώματος (Π.Ο.Ε.ΠΛ.Σ.), βλ.  http://www.poepls.gr/.   
Επίσης Ομιλία Υπουργού Ναυτιλίας και Αιγαίου, Κωστή Μουσουρούλη, στην Ολομέλεια της Βουλής, στη συζήτηση επί του σχεδίου νόμου «Ανασυγκρότηση του Υπουργείου Ναυτιλίας και Αιγαίου και άλλες διατάξεις» διαθέσιμη στη ιστοσελίδα  http://www.hcg.gr/node/4654 (τελευταίες επισκέψεις 26/4/2013). 

[30] Βλ. ομιλία Ευάγγελου Βενιζέλου Προέδρου του ΠΑ.ΣΟ.Κ. κατή τη συνάντηση του με παραγωγικούς φορείς στα γραφεία του Ο.Λ.Π., διαθέσιμη στην ιστοσελίδα

http://www.pasok.gr/portal/resource/contentObject/id/bcd54bd6-6252-47c7-89de-d01e46682291,    (τελευταία επίσκεψη την 30/10/2012) και Κεχαγιά Β., Η βίβλος Βενιζέλου για την επανίδρυση του κράτους, εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ της 26/04/2012, διαθέσιμο στην ιστοσελίδα http://www.tanea.gr/ellada/article/?aid=4715308(τελευταία επίσκεψη την 30/10/2012).